Τι είναι άραγε η αγάπη; Πόσος πόνος απαιτείται για να ορίσουμε την αγάπη; Έργα έχουν γραφτεί, ποιήματα έχουν απαγγελθεί, ταινίες έχουν σκηνοθετηθεί, αλλά  -παρόλα αυτά, όλοι μας, αν μας ρωτήσεις, θα δώσουμε διαφορετικό ορισμό στην έννοια.

Συμπόνοια, νοιάξιμο, σεβασμός, έρωτας. Μόνα τους ή και όλα μαζί. Αλληλοσυγκρουόμενα και αλληλοσυμπληρούμενα. Σχηματίζοντας έναν κύκλο, που αν κάποιο από αυτά διαρραγεί, διαταράσσει και την ισορροπία του. Και ο σκοπός; Να φτιάξεις συνεχώς αέναους κύκλους. Για τον εαυτό σου πρωτίστως- και έπειτα για τους άλλους.

Και μόνο τότε -ίσως βελτιωθεί και ο κόσμος γύρω σου.

Χριστίνα Κακκέ

Διατέμνοντας

Δεν ξέρω πόσο θόρυβο κάνουν οι ψυχές όταν σπάνε.

Ακούς τα λόγια, ακούς το κλάμα αυτών που σε δέχτηκαν

τον θρίαμβο των άλλων που σε πολέμησαν.

Κλαδιά, φύλλα, λουλούδια…

Μικρές λάμψεις από κομματιασμένους ήλιους.

Ένας κορμός που δε θυμίζει τίποτε από το όμορφο, χρήσιμο δέντρο.

Μύρισαν τα λουλούδια σου, γλυκάθηκαν με τους καρπούς σου

Ερωτεύθηκαν στο ίσκιο σου…

Τα παιδιά σκαρφάλωσαν στα κλαδιά σου.

Κι εσύ

Έφτιαχνες τους κύκλους σου.

Ένας χρόνος, ένας κύκλος. Μεγάλωνες

Και τώρα, που μπορούν να δουν μόνο τη διατομή του κορμού σου,

Μετράνε τα ωραία χρόνια…και πάνε.

Πιο μέσα από το σύνορο της ελευθερίας τους.

Αυτό ήσουν…

Εκεί ρίζωσες και είσαι ανήμπορος πια να τους ακολουθήσεις.

Στην ασφάλεια της κοινής τους συνείδησης.

Κομμένο δέντρο…Εικόνα μιας άλλης εποχής.

Μιας ανθισμένης που έφυγε και μιας ανθισμένης που θα ΄ρθει.

Αν έρθει…

Η αιώνια υπεροχή του παρελθόντος…

Κι εσύ

Συνεχίζεις να παίρνεις από το χώμα, τον αέρα και τον ήλιο την ίδια δύναμη.

Μόνο για να φτιάξεις τον επόμενο κύκλο σου…

Για την προσμονή…

Και αυτό είναι αγάπη.

Δημήτρης Μαξούρης