Ο Μεγάλος Αδελφός

στις

Γράφει η εκπαιδευτικός Χριστίνα Κακκέ

            Στην κοινωνία του 2020 όπου ζούμε και μεγαλουργούμε, το δυστοπικό-πολιτικό μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ- το οποίο περιγράφει μια κοινωνία του 1987, δεν προκαλεί πλέον καμία εντύπωση! Ο Μεγάλος Αδελφός είναι η νέα καθημερινότητα, η νέα πραγματικότητα.

            Είχε ακουστεί ότι ο αριθμός αιτήσεων συμμετοχής στο συγκεκριμένο πρόγραμμα ήταν ασύλληπτα μεγάλος, γεγονός που από μόνο του οφείλει να εγείρει προβληματισμούς για το που οδεύουμε ως άνθρωποι, αλλά από την άλλη… και τα ποσοστά τηλεθέασης οφείλουν να εγείρουν αντίστοιχους προβληματισμούς!

            Οι παίκτες επιλέχθηκαν και το παιχνίδι άρχισε! Ο καθένας και η καθεμία με τις ιδιαιτερότητές του, τις προκλήσεις του και τις απόψεις του! Εκείνο όμως που προκαλεί εύλογα ερωτήματα είναι το εξής: από πότε ο ιδιαίτερος χαρακτήρας ενός ανθρώπου χρησιμοποιείται ως μέσο προβολής με απώτερο στόχο ένα χρηματικό έπαθλο; Γιατί κάποιος άνθρωπος να θεωρεί ως επίτευγμα τη διαρκή προβολή του και έναν διαρκή «εμπαιγμό» του; Ποια είναι αυτά τα περιβόητα «15 λεπτά» δημοσιότητας που του αναλογούν;

            Από την άλλη, η δύναμη που έχει η τηλεόραση και το διαδίκτυο σήμερα, είναι μεγάλη. Μπορούν να υποκινήσουν καταστάσεις, κινήματα, αλλά και να τα «καταστρέψουν» από την απαρχή τους. Ένας παίκτης, ο οποίος θα προβάλλεται καθημερινώς, μπορεί να εκφέρει την άποψή του και να γίνει «άθελά» του ή «εις γνώσιν» του  υποκινητής ή δημιουργός καταστάσεων και εντυπώσεων. Συνεπώς, ένας παίκτης που υπερηφανεύεται για τις επιδόσεις του ως επίδοξος «βιαστής», δεν μπορώ να φανταστώ ποιες είναι οι καταστάσεις που θα υποκινήσει…πόσοι θα είναι οι έφηβοι που θα θελήσουν να τον μιμηθούν, διότι έτσι θα διεκδικήσουν μια καλύτερη θέση στην παρέα τους…

            Στον συγκεκριμένο παίκτη, μια καλή δοκιμασία θα ήταν να τον φέρουν αντιμέτωπο με ένα πραγματικό θύμα βιασμού, ώστε να δούμε όλοι πόσο αντέχει η μαγκιά του, πόσο διαρκεί ο ψεύτικος εγωισμός του… Πρότυπα άνευ ουσίας και αξίας… Προκαλούν «θορύβους» αναλογικά τεράστιους, με την μικρότητα του χαρακτήρα τους.

            Αλλά από την άλλη, έτσι είναι η σημερινή κοινωνία. Μια κοινωνία που ο καθένας μας αγωνιά να προκαλέσει «θόρυβο» και να ακουστεί. Μια κοινωνία που ολισθαίνει σε ηθικές αξίες και αρχές. Ας μην την αφήσουμε να τελματωθεί. Απλά, ας κλείσουμε την τηλεόραση…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s