Κάθε χρόνο πραγματοποιείται στην Αθήνα μία πολύ όμορφη και ξεχωριστή διοργάνωση, ο Διαγωνισμός Ομιλίας της Ιαπωνικής Γλώσσας, από τον Σύλλογο Καθηγητών Ιαπωνικής Γλώσσας Ελλάδος, σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Ιαπωνίας και την υποστήριξη του Japan Foundation, του Ελληνο-ιαπωνικού Συνδέσμου και της Ιαπωνικής Κοινότητας στην Αθήνα.
Τα τελευταία χρόνια, οι συμμετέχοντες στον διαγωνισμό, μαθητές της ιαπωνικής γλώσσας, απαγγέλλουν στα ιαπωνικά, ποιήματα μεγάλων Ιαπώνων ποιητών τα οποία εκτός του ότι περιέχουν βαθύ νόημα, παράλληλα παρουσιάζουν τη νοοτροπία και την κουλτούρα της Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου.
Εμείς σας παρουσιάζουμε αποκλειστικά τρία από τα ποιήματα αυτά που απαγγέλθηκαν στον περσινό και στον φετινό Διαγωνισμό.
Διαβάστε τα και θα καταλάβετε πολλά…
Χάρη στο ότι σκόνταψα (Mitsuo Aida, 20/05/1924 – 17/12/1991)
Χάρη στο ότι σκόνταψα και στο ότι έπεσα
Έμαθα να σκέφτομαι βαθιά τα πράγματα
Χάρη στο ότι έκανα ξανά και ξανά λάθη και είχα αποτυχίες
Αν και λίγο λίγο
Αυτά που κάνουν οι άνθρωποι, με ζεστή ματιά
Έμαθα να μπορώ να τα βλέπω
Χάρη στο ότι βρέθηκα σε δύσκολη θέση πολλές φορές
Ως άνθρωπος, την ίδια μου την αδυναμία και την αδεξιότητα
Τη γνώρισα στο έπακρο.
Χάρη στο ότι με εξαπάτησαν και στο ότι με πρόδωσαν
Γνώρισα και τη ζεστασιά των ειλικρινών και
καλόκαρδων ανθρώπων
Και…
Κάθε φορά που κάποιος κοντινός μου άνθρωπος
πέθαινε
Τη ματαιότητα της ανθρώπινης ζωής και
Τώρα εδώ
Την αξία του να ζω
Την ένιωσα βαθιά μέσα μου
Την αξία της ανθρώπινης ζωής
Χάρη στο ότι την ένιωσα βαθιά μέσα μου
Μπόρεσα να συναντήσω έναν αληθινό άνθρωπο χωρίς φτιασίδια
Που να εκτιμά πραγματικά την ανθρώπινη ζωή
Έναν αληθινό άνθρωπο
Χάρη στο ότι μπόρεσα να συναντήσω
Αυτό έγινε δεσμός
Τον ένα μετά τον άλλο, πολλούς καλούς ανθρώπους
Μπόρεσα να συναντήσω
Γι΄αυτό άλλωστε οι άνθρωποι που υπάρχουν γύρω μου
Όλοι είναι μόνο καλοί άνθρωποι.
Ζωή (Shuntaroo Tanikawa, 15/12/1931- )
Το να ζω
Το να ζω τώρα
Είναι το να στεγνώνει ο λαιμός μου
Είναι το φως του ήλιου που με θαμπώνει μέσα από τις φυλλωσιές
Είναι το να θυμάμαι ξαφνικά κάποια μελωδία
Είναι το να φταρνίζομαι
Είναι το να κρατώ το χέρι σου
Το να ζω
Το να ζω τώρα
Είναι μια μίνι φούστα
Είναι το πλανητάριο
Είναι ο Γιόχαν Στράους
Είναι ο Πικάσο
Είναι οι Άλπεις
Είναι το να συναντώ κάθε τι όμορφο
Και
Είναι το να απαρνιέμαι προσεκτικά το κρυμμένο κακό
Το να ζούμε
Το να ζούμε τώρα
είναι το να μπορούμε να κλάψουμε
Είναι το να μπορούμε να γελάσουμε
Είναι το να μπορούμε να θυμώσουμε
Είναι η ελευθερία
Vaterlo 