Γράφει η Νέμεσις
Παρίσι… Άγκυρα… Κωνσταντινούπολη… Βρυξέλλες… Τα χτυπήματα αμέτρητα, τα θύματα πολλά και τα πλήγματα βαριά… Ολόκληρη η Ευρώπη ζει κάτω από τη σκιά της τρομοκρατίας.. Τα αεροδρόμια κλείνουν, τα σύνορα σφραγίζονται και οι άνθρωποι πανικόβλητοι τρέχουν να σωθούν… Τα τρομοκρατικά χτυπήματα διαδέχονται με ταχύτητα φωτός το ένα μετά το άλλο.. Όλοι αγωνιούν ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος…
Και κάπως έτσι θα αρχίσει και η απόδοση των ευθυνών.. Όλοι θα αρχίζουν να αναζητούν ποιος ευθύνεται για την ισχυροποίηση των τζιχαντιστών, πως πέρασαν τα σύνορα, πως οργανώθηκε το χτύπημα… Τα σύνορα της Ευρώπης ήδη έκλεισαν, παραβιάζοντας με τον τρόπο αυτό βασικές συνθήκες και καταπατώντας τα ανθρώπινα δικαιώματα χιλιάδων προσφύγων, που έτρεξαν να σωθούν από έναν μαινόμενο πόλεμο και αντίκρισαν -δυστυχώς- έναν άλλο.
Ανθρώπινες ψυχές εγκλωβισμένες, παιδιά ταλαιπωρημένα να αγωνιούν για το τι μέλλει γενέσθαι.. Ας αναλογιστεί κάποιος το εξής: Είναι άραγε τυχαίο ότι το τρομοκρατικό χτύπημα των Βρυξελλών έλαβε χώρα την περίοδο που οι Ευρωπαίοι ηγέτες αποφάσιζαν για το προσφυγικό;; Μήπως σε λίγο καιρό θα αρχίσουν να ακούγονται και οι φωνές περί έλευσης των τρομοκρατών μέσω των Βαλκανίων;
Οι πρόσφυγες εν τω μεταξύ, θα συνεχίζουν να καταφτάνουν σε μια χώρα που δεν είναι -ή δεν ήθελε να είναι- προετοιμασμένη να τους υποδεχτεί.. Εγκλωβισμένοι, χωρίς να μπορούν να συνεχίσουν την πορεία τους. Διωγμένοι από την χώρα τους για έναν πόλεμο που δεν ευθύνονται αυτοί και που εξυπηρετεί τα συμφέροντα άλλων… Πιόνια στην παγκόσμια οικονομική σκακιέρα… Και η τρομοκρατία θα συνεχίζει να ανθίζει.. Όχι μόνο μέσω της ρίψης βομβών, αλλά κυρίως μέσω του φόβου που θα πλανάται στην ατμόσφαιρα… Και ο φόβος θα γεννήσει την καχυποψία… και η καχυποψία θα φέρει την απανθρωπιά… Και το ντόμινο των εξελίξεων πολιτικών και μη- θα περιμένει….
Vaterlo 