Τι να περιγράψει κανείς για τον ΠΑΟΚ. Τη στιγμή αυτή που γράφω έρχονται στο μυαλό μου εικόνες, σαν όνειρο, που αποδεικνύουν γιατί ο ΠΑΟΚ δεν είναι μόνο για την Κυριακή, αλλά μας απασχολεί κάθε στιγμή. Λαός , εκδρομές, Επανάσταση και αντίδραση σε καθετί σάπιο, λέξεις οι οποίες χτυπάνε σα σφαίρες στο μυαλό και την καρδιά μου και γράφουν με χρυσά γράμματα την Ιστορία και το μεγαλείο του ΠΑΟΚ.

«Bizim ΠΑΟΚ» δηλαδή «ο δικός μας ΠΑΟΚ», λέγανε οι πρώτοι ΠΑΟΚτσήδες από τη μητέρα πατρίδα Κωνσταντινούπολη, μια φράση η οποία δείχνει την άμεση σχέση του συλλόγου με τον απλό φίλαθλο και οπαδό. Κι αυτό γιατί απλοί φίλαθλοι και συνάμα ονειροπόλοι ήταν αυτοί που ίδρυσαν τον ΠΑΟΚ, απλοί άνθρωποι του μόχθου και του μεροκάματου ήταν αυτοί που έχτισαν ,με δική τους προσωπική εργασία το «ναό» της Τούμπας.

Ο Πανθεσσαλονίκειος Αθλητικός Όμιλος Κωνσταντινουπολιτών ιδρύθηκε το 1926 με ημερομηνία έγκρισης του πρώτου καταστατικού του συλλόγου 20 Απριλίου 1926. Χρώματα του είναι το μαύρο, το οποίο αποτελεί ένδειξη πένθους για τους νεκρούς Έλληνες της Κωνσταντινούπολης και για την απώλεια των χαμένων πατρίδων, και το άσπρο που συμβολίζει την ελπίδα και την αισιοδοξία. Έμβλημα του συλλόγου είναι ο Δικέφαλος Αετός, που αντικατέστησε το τετράφυλλο τριφύλλι, ο οποίος όμως έχει τα φτερά του κλειστά και θα τα ανοίξει ξανά στην ελεύθερη Κωνσταντινούπολη. «ΠΑΟΚ ζούμε στην Πόλη να σε δούμε», ένα σύνθημα που ακούγεται πολύ συχνά και δονεί τα τσιμέντα της Τούμπας.

Πρώτη έδρα του ΠΑΟΚ ήταν το γήπεδο Σιντριβανίου. Στο χωμάτινο τερέν του γηπέδου οι παίχτες του ΠΑΟΚ, τα παλληκάρια με το Δικέφαλο στο στήθος, τίμησαν την ομάδα, την πατρίδα και τη οικογένεια τους. Μέχρι την 6η Σεπτεμβρίου 1959, μέρα που άνοιξε τις πύλες του το γήπεδο της Τούμπας. Στη φωλιά του Αετού δημιουργήθηκε η ομάδα που θα γινόταν σύμβολο για τους φίλους αλλά και φόβος και τρόμος για τους αντιπάλους. Σ’ αυτό το γήπεδο χτίστηκε η μοναδική ομάδα που θα αποτελέσει το αντίπαλο δέος και θα αντιμετωπίσει στα ίσα τις ομάδες του κέντρου. Αυτή η μεγέθυνση της ομάδας θα αναγκάσει τις ομάδες του Π.Ο.Κ. να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο, θεμιτό και αθέμιτο για να σταματήσουν το θηρίο που είναι έτοιμο να κατασπαράξει καθετί που θα περάσει από το διάβα του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ομάδα της δεκαετίας του 70’, η οποία καθιερώθηκε σαν μία από τις καλύτερες που πέρασε από τα ελληνικά γήπεδα, και κέρδισε μόλις ένα πρωτάθλημα και δύο κύπελλα Ελλάδας.

Ο ΠΑΟΚ όμως χωρίς το λαό του δε θα ήταν τίποτα. Λαός ο οποίος έγραψε τη δική του ιστορία καταπίνοντας χιλιόμετρα σε κάθε σημείο της Ευρώπης. Έδρες όπως της Άρσεναλ της Τότεναμ της Φενερμπαχτσέ και της Μπάγερν Μονάχου υποκλίθηκαν στο μεγαλείο του λαού του ΠΑΟΚ και σιώπησαν κατά τη διάρκεια του ύμνου του. Για να καταλάβει κανείς την ιδιαιτερότητα του κόσμου του ΠΑΟΚ αξίζει να σκεφτεί το εξής. Το μέγεθος του λαού του ΠΑΟΚ δε δημιουργήθηκε μέσα από τους τίτλους και τα τρόπαια, αλλά από την αύρα της Τούμπας και από το πάθος των οπαδών του που όμοιο του δεν υπάρχει σε κανέναν άλλο οπαδό καμίας ομάδας.

ΠΑΟΚ όμως δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο είναι και τα υπόλοιπα τμήματα με πρώτο και καλύτερο το μπάσκετ που μας έδωσε χαρές και συγκινήσεις με τη μεγάλη ομάδα της δεκαετίας του 90’, με τα δύο. ευρωπαϊκά κύπελλα που έφερε στη Θεσσαλονίκη. Αξίζει να σημειωθεί και η πρωταγωνιστική πορεία του τμήματος του Χάντμπολ το οποίο τα τελευταία χρόνια διεκδικεί κύπελλα και πρωταθλήματα.

Αυτός είναι ο δικός μου ΠΑΟΚ. Μια ομάδα, ένα σύμβολο, μια ιδέα. Αυτά τα τέσσερα γράμματα τα οποία γεμίζουν με υπερηφάνεια και πάθος κάθε στιγμή της ζωής μου. Μια ουσία μαγική που διαπερνάει μέσα από τις φλέβες σε όλο το σώμα και δρα από το άνοιγμα των ματιών μου το πρωί μέχρι την τελευταία μου αναπνοή. «ΠΑΟΚ σ’ αγαπώ κι όταν θα πεθάνω θέλω το δικέφαλο στον τάφο μου απάνω»

Π.Α.Ο.Κ = Περηφάνια, Αντίσταση, Όνειρο, Κατάκτηση

Υ.Γ: όσοι μου κάνατε την τιμή να διαβάσετε αυτές τις γραμμές θα παρατηρήσατε πως δεν έχω γράψει κανένα όνομα αθλητή του ΠΑΟΚ. Κούδας, Σαράφης, Τερζανίδης, Γκαρσία, Πρέλεβιτς, Στογιάκοβιτς, Κόρφας, Λέβιγκστον, παίχτες οι οπόιο πρόσφεραν τα μέγιστα και τίμησαν τη φανέλα του ΠΑΟΚ. Αλλά όπως και στη ζωή έτσι κι εδώ οι παίχτες έρχονται και παρέρχονται αλλά ο ΠΑΟΚ θα παραμείνει. Ακόμα κι εμείς οι οπαδοί θα «φύγουμε» και θα ακούμε από ψηλά τις επόμενες γενιές ΠΑΟΚτσήδων να εξυμνούν μέχρι τα πέρατα της γης το μεγαλείο του ΠΑΟΚ