Της Μαρίας Σαμουρκασίδου

Είναι από τα γεγονότα του δημόσιου βίου αυτής της χώρας που όταν η μνήμη τα ξεσκεπάζει τότε πολύ απλά αφήνεσαι στο ταξίδι…Από τα γεγονότα που ο θάνατος ενός μεγάλου δημιουργού της Ελλάδας μπορεί να σου θυμήσει μία συζήτηση μ’ ένα αγαπημένο σου πρόσωπο,πόσο μάλλον όταν αυτό δεν βρίσκεται στη ζωή.

Αύγουστος 1997… Ο Άκης Πάνου σκοτώνει το φίλο της κόρης του. Έκτακτα δελτία,στις εφημερίδες την άλλη μέρα ένας χαμός,την επομένη το σκηνικό το ίδιο και ένα σήριαλ εκτυλίσσεται μέχρι την τελική απόφαση του δικαστηρίου…ΈΝΟΧΟΣ…Η περίπτωση του Άκη Πάνου συγκεντρώνει πολλά από τα στοιχεία που περιγράφουν την Ελλάδα του 20ού αιώνα. Ξεκινά από τη φτώχεια, συνεχίζει με μόχθο,εμπεριέχει τέχνη, αντίδραση και ολοκληρώνεται με έγκλημα και όπως σε όλα τα δράματα έτσι και στην περίπτωσή του, η κορύφωση επήλθε στο τέλος.

Θυμάμαι τον πατέρα μου τις Κυριακές να μου ζητά ν’ ακούσει επίμονα Καζαντζίδη και αφού το »Αγριολούλουδο» πλέον είχε φτάσει σε σημείο να κολλάει στην κασέτα,τότε μου ζητούσε τραγούδια από τον Άκη Πάνου…»ποια είναι η γνώμη σου για όλο αυτό που έκανε ο Άκης Πάνου;»,τον είχα ρωτήσει και θυμάμαι σαν σήμερα τα λόγια του:»Όπως ακροβάτησε στην τέχνη, έτσι ακροβάτησε στην ίδια του τη ζωή. Οι δημιουργίες του δεν θα είχαν υπάρξει, αν η ζωή του ήταν συνηθισμένη,καθημερινή και κοινή»…Πόσο δίκιο είχε…Αυτός ήταν ο Άκης Πάνου…ασυνήθιστος…ασύμβατος…αλλιώτικος…

Ο Άκης Πάνου μπήκε στην δισκογραφία το 1958 με τα τραγούδια: «Το παιδί μου απόψε πίνει» με την Καίτη Γκρέυ και «Μια βραδιά καταραμένη» με την Δούκισσα, σε στίχους Χρήστου Κολοκοτρώνη. Ακολουθούν αρκετές επιτυχίες μεταξύ των οποίων το «Ξημέρωσε καλή μου» (1964) και «Καρδιά μου μην παραπονιέσαι» (1964). Το 1967 ο δημιουργός λογοκρίνεται για τους στίχους του «Θα κλείσω τα μάτια» τραγούδι που θα κυκλοφορήσει αργότερα με διαφορετικούς στίχους. Το 1977 κυκλοφορεί ο προσωπικός του δίσκος «Παρών» με ερμηνευτή τον Μανώλη Μητσιά και από αυτή τη συνεργασία ξεχωρίζει «Ο Τρελός». Την επόμενη χρονιά (1978) ξεχωρίζει το τραγούδι «Μολόγατα» από τον δίσκο «Σεισμός» με ερμηνευτή τον Μιχάλη Μενιδιάτη. Το 1982 ηχογραφεί τον δίσκο «Θέλω να τα πώ». Είναι η περίοδος που ο Άκης Πάνου συμμετέχει στην συντακτική ομάδα του περιοδικού «Ντέφι» μαχόμενος για τα πιστεύω του.,αλλά αργότερα αποχωρεί. Συγκρούστηκε με τις δισκογραφικές εταιρείες, έφυγε από την Αθήνα, θέλοντας να αποφύγει εικόνες που τον ενοχλούσαν και ανέβηκε στην Ξάνθη το ’86. Ήταν 53 ετών. Η πρωτότοκη Ελευθερία “του”, σχεδόν στα είκοσι. Γνωρίζει κάποιον που αυτός δεν εγκρίνει. Την 1η Αυγούστου του ’97 ο Άκης Πάνου, πυροβολεί και σκοτώνει τον Σωτήρη Γιαλαμά ο οποίος αφήνει παιδί, την εν διαστάσει σύζυγό του και την έγκυο, πια, Ελευθερία.. Ο Πάνου οδηγείται σε δίκη και φυλάκιση χωρίς να του αναγνωριστεί ο πρότερος έντιμος βίος και η πολιτισμική προσφορά του. Από τις φυλακές της Κομοτηνής θα μεταφερθεί στις φυλακές Κορυδαλλού και αμέσως μετά στο Τζάνειο νοσοκομείο όπου θα διαγνωστεί ότι πάσχει από την επάρατη νόσο. Έφυγε από τη ζωή στις 7 Απριλίου 2000 αφήνοντας πίσω του βαριά κληρονομιά…Λίγες μέρες πριν θα έγραφε:

“Μόνο ο Παντοκράτορας θα πει αν είμαι εντάξει

οργίασα με το μυαλό μα ελάχιστα στην πράξη

κι αν θα με κρίνει ένοχο αυτός θα με πατάξει

εσύ ΄σαι σκέτος θυρωρός και να κρατάς την τάξη.”

Ο καλλιτέχνης Άκης Πάνου ήταν σπουδαίος, ο άνθρωπος Αθανάσιος Πάνου ήταν εξαιρετικά ιδιόρρυθμος και σίγουρα έσφαλε κι εγκλημάτησε, η δε ποινή που του επέβαλε η κοινωνία μέσω του δικαστηρίου ήταν συζητήσιμη, ακριβώς γιατί αψήφησε τη σπουδαιότητα του έργου του…