Dr. Γρηγόρης Βασιλειάδης Ως ψυχολόγος ψυχοθεραπευτής που βλέπει τους θεραπευόμενους μέσα από την συστημική υπαρξιακή οπτική αναρωτιέμαι για όλα αυτά που συχνά οι άνθρωποι θεωρούν αυτονόητα και δεδομένα… Ακούω συχνά στην αίθουσα των ψυχοθεραπευτικών συνεδριών: « είμαστε μια πολύ δεμένη οικογένεια…». Εννοώντας έχουμε μια «πολύ καλή» οικογένεια. Η υπενθύμιση: «Είμαστε πολύ δεμένη οικογένεια» κρύβει την διευκρίνιση-απειλή:…

Αυτός σε κάνει χαρούμενο, αυτός σε ρίχνει και σε ανεβάζει. Και μην τον υποτιμάς για τις στιγμές που φάνηκες αδύναμος. Μόνο εσένα έχεις. Και στα εύκολα και στα δύσκολα. Σε εκείνες τις στιγμές που κανένα χέρι δεν μοιάζει ιδανικό να σε ζεστάνει και κάθε αγκαλιά μοιάζει ξένη, αδιάφορη. Μην τον στεναχωρείς τον εαυτό σου, πρόσφερε…

Καθόλου πρωτότυπο, μάλλον χιλιοειπωμένο μα οι άνθρωποι που μας μεγαλώνουν είναι γεγονός πως διαμορφώνουν σε τεράστιο βαθμό την ψυχοσύνθεσή μας και είναι αυτοί που βάζουν με μικρές καθημερινές κινήσεις τις ρόδες μας σε συγκεκριμένες ράγες. Η σχέση δε με τη μητέρα έχει πλουτίσει γενιές ψυχοθεραπευτών που ορίζουν τις πράξεις της ή την απουσία τους, ως…

1. Να είστε συνεπείς και σταθεροί. Το ΟΧΙ σημαίνει ΟΧΙ, και το ΝΑΙ σημαίνει ΝΑΙ. 2. Η κάθε πράξη έχει και μία αμοιβή. Η καλή συμπεριφορά αμείβεται. Η κακή συμπεριφορά τιμωρείται. 3. Να εξηγείτε τι εννοείτε και να το εννοείτε. Σκεφτείτε πριν μιλήσετε, γιατί αλλιώς θα πρέπει να δώσετε εξηγήσεις. 4. Οι γονείς δουλεύουν μαζί ως…

Τα «καλά παιδιά», οι ευγενικές αυτές ψυχές που δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν ποτέ κανέναν και είναι πάντα πρόθυμοι και εξυπηρετικοί, παραχωρούν τα προνόμιά τους στους άλλους, δεν λένε όχι και δεν ζητάνε ποτέ τίποτα. Όλοι τους ξέρουμε, όλοι τους αναγνωρίζουμε, όλοι τους συμπαθούμε και όλοι κατά καιρούς πιάνουμε τον εαυτό μας να τους εκμεταλλευόμαστε! Για…

Της Μαρίας Σκαμπαρδώνης Κουράστηκα. Ναι, κουράστηκα. Το νιώθω πια, συγγνώμη εαυτέ μου, σε ταλαιπώρησα τόσο και δεν το άξιζες. Πόσο άργησα, άραγε, να σου δείξω σεβασμό! Πόσο άργησα να βάλω αναχώματα σε σένα, άραγε! Αρχίζω λοιπόν να σκέφτομαι ποια πράγματα στον κόσμο, στους ανθρώπους με ενοχλούν, σε ποιες συμπεριφορές δε θέλω να έχω πια υπομονή,…

Όχι, δεν χρειάζεται να είσαι εύπορος για να αφήνεις το παιδί σου να ξοδεύει αλόγιστα το χρήμα. Όχι, αυτό δεν είναι φαινόμενο των πλουσίων. Είναι μια ιδιόρρυθμη «κατάρα» που ακολουθεί την ελληνική οικογένεια. Μια νοοτροπία βγαλμένη από τον καιρό του πολέμου που πραγματικά κανείς δεν είχε να φάει. Ή σχεδόν κανείς. Αυτή την ψυχολογική «πείνα»,…

Και τι πειράζει αν σου αρέσει να περνάς χρόνο μόνος σου; Να πηγαίνεις σε καφέ να διαβάζεις, να δουλεύεις. Να πηγαίνεις σινεμά μόνος σου. Να κάθεσαι τα πρωινά της Κυριακής μόνος σου, σε έναν καναπέ με μια κούπα καφέ στο χέρι. Και τι πειράζει αν δεν είσαι ποτέ η ψυχή του πάρτυ και μιλάς μόνο…