Έρωτες, ανατροπές, πολιτικές, κοινωνικές και συναισθηματικές ίντριγκες. Οι συνταγές είναι ίδιες. Η γλώσσα διαφέρει μόνο. Μόνο; Ή είναι και πολλά άλλα που μας κάνουν να έχουμε χωριστεί (για άλλη μία φορά) ως λαός στους φανατικούς των τουρκικών σειρών και σε αυτούς που στο άκουσμά τους ανακατεύονται;Τι είναι αυτό όμως που κάνει τις τούρκικες σειρές τόσο…
Ετικέτα: Ψυχαγωγία
Το 1821 στον Ελληνικό κινηματογράφο
Οι ταινίες για την Επανάσταση του 1821 είναι κάτι περισσότερο από μια υποκατηγορία του είδους «φουστανέλα γουέστερν» του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, καθώς αφορούν τους εθνικούς μας ήρωες, οπότε αποκτούν ένα ειδικό, προπαγανδιστικό βάρος. Ολες μαζί είναι καμιά δεκαριά, αν αρχίσουμε να μετράμε από το 1959, που γυρίστηκαν τρεις ταινίες («Μπουμπουλίνα», «Ζάλογγο, το κάστρο της Λευτεριάς»…
Ο μεγαλύτερος σολίστας του κόσμου
Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1920 στη Θεσσαλονίκη,ενώ από ένα καπρίτσιο θες της μοίρας πεθαίνει την ίδια μέρα,21 Μαρτίου 1970…Δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, που εισήγαγε την τέταρτη -διπλή- χορδή στο μπουζούκι και το Vaterlo 2013 παρουσιάζει ένα μικρό αφιέρωμα στο μεγάλο λαϊκό συνθέτη. Η αλήθεια είναι ότι ο Μανώλης Χιώτης δεν έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια. Η…
Κανείς εδώ δεν τραγουδά …
Σαν σήμερα, 20 Μαρτίου 1948, γεννήθηκε ο «δάσκαλος» της μουσικής σχολής Θεσσαλονίκης! Ο Νίκος Παπάζογλου, υπήρξε ένας ιδιαίτερα αγαπητός καλλιτέχνης, κορυφαίος ερμηνευτής με ιδιαίτερο ηχόχρωμα, αλλά κυρίως μέλος της τριανδρίας (Νίκος Ξυδάκης – Μανώλης Ρασούλης – Νίκος Παπάζογλου) που άλλαξε τα μουσικά δεδομένα τη δεκαετία του ’80. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, πόλη που υπεραγαπούσε και έζησε…
Ένα τραγούδι, μια ιστορία
Λέγεται ότι τα περισσότερα τραγούδια κρύβουν ένα μεγάλο μυστικό, μια αληθινή ιστορία βγαλμένη μέσα από την ζωή. Οι δημιουργοί όμως σπάνια κάνουν γνωστό ότι οι στίχοι εμπνέονται από τα δικά τους βιώματα. Κάθε τραγούδι κρύβει συνήθως και μια ιστορία, ένα μήνυμα από πίσω που συνήθως περνά στην αφάνεια ίσως λόγω μη εμπορικότητάς του. Υπάρχουν αρκετά…
Η συνήθεια που δεν κόβεται
Ηταν πριν από λίγες μέρες όταν τηλεφώνησα για να κλείσω τραπέζι σ’ένα μουσικό σχήμα στην Αθήνα.«Το επόμενο διαθέσιμο τραπέζι είναι σε 20 μέρες» μου απάντησαν και ξαφνικά νόμιζα ότι διακτινίστηκα πίσω στα δοξασμένα 90s. Εύλογα αναρωτιέται κανείς πώς σπάει ταμεία ένα σχήμα σε καιρούς μνημονίου,στην Ελλάδα της κρίσης,στην Ελλάδα που γίνονται ουρές για μία σακούλα…