Γράφει η εκπαιδευτικός Μαρία Σαμουρκασίδου

Λίγες μέρες προτού χτυπήσει το κουδούνι για τη νέα σχολική χρονιά κι ενώ τα κρούσματα μολύνσεων αυξάνονται διαρκώς, όλα τα μέτρα, οι δράσεις και οι αντιδράσεις συνοψίζονται στο εξής ένα: μάσκα.

Γονείς που αντιδρούν, γονείς που είναι υπέρ της χρήσης, εκπαιδευτικοί να ψάχνουν και να  αναρωτιούνται, εκπαιδευτικοί που ετοιμάζονται για μια χρονιά περίεργη και ασαφή όσο ποτέ. Ωστόσο μια ολόκληρη κοινωνία συνεχίζει να μην γνωρίζει,να μην ξέρει, να μην ανησυχεί για την ουσία. Περισσότερες αίθουσες, μικρότερα τμήματα και προσλήψεις προσωπικού απουσιάζουν από το ταλαιπωρημένο και φθαρμένο σκηνικό της παιδείας μας για άλλη μια χρονιά, με την αιτιολογία του κόστους των μέτρων για τη δημόσια υγεία, καθώς τα δημοσιονομικά δεν αντέχουν! (Ειλικρινά θέλω να ζήσω εκείνη τη στιγμή στη ζωή μου που αυτά τα δημοσιονομικά θα αντέχουν για την παιδεία…)

Υπήρχε χρόνος για να εκπονηθεί ένα στιβαρό σχέδιο διαχείρισης της σχολικής ζωής εν μέσω υγειονομικής κρίσης με καλή οργάνωση και σαφώς χρηματοδότηση. Αλλά δυστυχώς για άλλη μια φορά έπεσαν οι μάσκες, την ίδια ώρα που γίνονται ενημερώσεις, στέλνονται εγκύκλιοι και οργανώνονται συγκεντρώσεις για τη χρήση της ή μη.

Περίπου 1,5 εκατομμύρια μαθητές και 150 χιλιάδες εκπαιδευτικοί σε όλη τη χώρα θα κληθούν φέτος να αντιμετωπίσουν δυσκολίες, αλλά και να διαχειριστούν τόσο ιδιαίτερα θέματα. Εξάλλου, η μεγαλύτερη ανησυχία εκφράζεται μπροστά σε ενδεχόμενο ακραίων αντιδράσεων από τους αρνητές της μάσκας και αντιπαραθέσεών τους με γονείς και εκπαιδευτικούς που θα απαιτήσουν το μέτρο να εφαρμοστεί από όλους τους μαθητές.

Είναι τόσα τα προβλήματα που είναι καλλιεργημένα τα τελευταία χρόνια στο άγονο χωράφι της παιδείας μας,που πραγματικά με θλίβει που καθόμαστε και ψάχνουμε τα δέντρα που θα φυτέψουμε την ίδια ώρα που δεν έχουμε νερό. Είναι τόσα τα ζητήματα που ο δάσκαλος, ο καθηγητής, ο εκπαιδευτικός πρέπει να διευθετήσει σε επίπεδο τάξης, παιδιών και γονέων που έρχεται μέσα σε όλα αυτά και ο φόβος, αλλά και η άγνοια…της μάσκας!

Θα ευχόμουν μία ήρεμη σχολική χρονιά. Δεν ξέρω αν φτάνει μόνο το ήρεμη.Θέλει δουλειά,προσπάθεια και διάθεση από όλους. Από αυτούς που δεν θα φορέσουν τις μάσκες,από αυτούς που θα κάνουν τους ένθερμους μασκοφόρους, αλλά και από την ίδια την κοινωνία που μασκαρεύεται-ενίοτε-όταν θέλει να αποφύγει τα δύσκολα…

Καλά κουράγια μας…