Κάθε χρόνο, στις 31 Ιουλίου, κάποιες γυναίκες στη Σαντορίνη πηγαίνουν και ανοίγουν τα κελιά της ανενεργής Μονής της Κοίμησης, στο νότιο άκρο της Θηρασιάς.
Είναι οι λεγόμενες «δεκαπεντίστρες», που για δύο εβδομάδες τον Αύγουστο, ανοίγουν τη Μονή, προσεύχονται κάθε πρωί υπέρ αναπαύσεως των νεκρών και κάθε απόγευμα υπέρ υγείας των ζώντων, ενώ παράλληλα προετοιμάζουν τη Μονή για τη γιορτή του Δεκαπενταύγουστου.
Στο ενδιάμεσο αναπολούν το παρελθόν, αγναντεύοντας την κοσμοπολίτικη Σαντορίνη στην άλλη μεριά του ηφαιστείου.
Το ντοκιμαντέρ καταγράφει τη ράθυμη καθημερινότητα της φθίνουσας παράδοσης του «Δεκαπέντε». Μέσα από τα πορτρέτα των γυναικών που κάθε καλοκαίρι επιστρέφουν για δεκαπέντε μέρες στη Μονή, διερευνά θέματα πίστης, ταυτότητας και φύλου.
Το άχραντο σώμα της Παναγίας, το ερημωμένο σώμα της πάλαι ποτέ αγροτικής Θηρασιάς και το φθαρτό σώμα των γυναικών, συνθέτουν μια εφήμερη αναπαράσταση της μεταπολεμικής Ελλάδας στη σκιά της Σαντορίνης.
Ντοκιμαντέρ, παραγωγής 2018.
Σκηνοθεσία-σενάριο: Ζαχαρίας Μαυροειδής
Διεύθυνση φωτογραφίας: Ζωή Μαντά
Μοντάζ: Σμαρώ Παπαευαγγέλου
Ήχος: Κώστας Φυλακτίδης
Παραγωγή: Ζαχαρίας Μαυροειδής, Βίκυ Μίχα, Boo Productions, ΕΡΤ Α.Ε., Momento Films.
Διάρκεια: 84΄
Vaterlo 