Συνέντευξη στην εκπαιδευτικό Μαρία Σαμουρκασίδου

Δεν υπάρχει ευνοϊκός άνεμος γι’ αυτόν που δεν ξέρει πού πηγαίνει. Ο Αντώνης Δούμας από μικρό παιδί και ήξερε με τι ήθελε να ασχοληθεί, αλλά κυρίως μέχρι πού ήθελε να φτάσει. Ευνοϊκός ή μη ο άνεμος τον έφερε στην κορυφή . Με τη μόνη διαφορά ότι κάπου στη διαδρομή έδωσε τη σκυτάλη στον Αντώνη Κανάκη. Δύο ονόματα, ένα πρόσωπο, μια πετυχημένη πορεία. Ο παρουσιαστής, ραδιοτηλεοπτικός και μουσικός παραγωγός, μίλησε στο Vaterlo για την πρώτη του γνωριμία με τον ραδιοφωνικό πομπό, για το σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν τα παιδικά χρόνια, ενώ εξέφρασε και την έντονη ανησυχία του τα τελευταία χρόνια για την πορεία της παιδείας στη χώρα μας.

 

Ο ραδιοφωνικός πομπός πότε “τρύπωσε” στη ζωή σας για πρώτη φορά ;

Εντυπωσιακά νωρίς θα έλεγα. Συγκεκριμένα, ήμουν από πολύ μικρός φανατικός ακροατής μουσικών ραδιοφωνικών εκπομπών και μόλις στα έντεκά μου χρόνια, ένας συμμαθητής μου, ο Παναγιώτης, που ήταν ο «ηλεκτρονικός» του σχολείου, είχε στο σπίτι του ένα παράξενο αντικείμενο που είχε φτιάξει ο ίδιος. Όταν τον ρώτησα τί είναι αυτό, μου είπε ότι είναι πομπός για να κάνεις εκπομπή στο ραδιόφωνο. Αν και παράνομο τότε, τον άρπαξα (τον πομπό, όχι τον Παναγιώτη) μαζί με μια κεραία που μου έδωσε και τα υπόλοιπα είναι ιστορία…

 

Τα παιδικά χρόνια σας κατά πόσο καθόρισαν αυτό που είστε σήμερα;

Θεωρώ ότι όχι μόνο στην περίπτωση μου, αλλά και σε κάθε άνθρωπο, τα παιδικά χρόνια είναι αυτά που καθορίζουν απόλυτα το ποιοι θα είμαστε ως ενήλικες.

 

 

Σε τι έχει αλλάξει και σε τι έχει μείνει σταθερός ο Αντώνης Δούμας σε σχέση με τον Αντώνη Κανάκη;

Πρόκειται απόλυτα για το ίδιο πρόσωπο. Ο δεύτερος ίσως έχει ταλαιπωρήσει αρκετά έως πολύ τον πρώτο, αλλά στα πράγματα που έχουν σημασία, στα θεμελιώδη και δομικά, είναι απολύτως το ίδιο πρόσωπο.

 

Αν μπορούσατε να επιστρέψετε με τη χρονομηχανή στα μαθητικά σας χρόνια, σε ποιο σημείο θα σταματούσατε ;

Στη τρίτη γυμνασίου. Αν και γενικότερα είχα πολύ χαρούμενα και ευτυχισμένα μαθητικά χρόνια, η τρίτη γυμνασίου ξεχωρίζει. Ίσως γιατί ήμουν καθ’όλη τη διάρκεια της χρονιάς, πολύ ερωτευμένος (αυτοί οι ωραίοι εφηβικοί έρωτες), με ένα μαγικό κορίτσι, το οποίο ήρθε μόνο για τη χρονιά εκείνη στο σχολείο μας και την επόμενη έφυγε και έκτοτε δεν το ξαναείδα ποτέ στη ζωή μου.

 

Λένε ότι  μεγαλύτερος δάσκαλος ενός παιδιού είναι ο γονιός του. Έχοντας πλέον αυτόν τον νέο ρόλο του γονιού, τελικά γονιός γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Γίνεσαι νομίζω και έχει σχέση με το ποιος είσαι γενικότερα, από τι υλικά είσαι φτιαγμένος και αν στα πολύ βαθιά-αόρατα «μέσα σου», επικρατεί κυρίως η αγάπη ή ο φόβος.

 

Η παιδεία είναι τόσο σημαντική αλλά και τόσο εκτός προγράμματος πάντοτε. Πόσο πολύ, λίγο ή και καθόλου ανήσυχος είστε για το μέλλον της χώρας σε αυτό τον τομέα;

Πολύ ανήσυχος εδώ και πολλά χρόνια. Υπάρχει τεράστιο έλλειμμα παιδείας στη χώρα μας κατά την άποψή μου. Το εκπαιδευτικό σύστημα δεν εγγυάται σε καμία περίπτωση την παιδεία που αξίζει η κάθε κοινωνία, αντιθέτως, μόνο κάποιοι εκπαιδευτικοί, εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα, κάνουν τη διαφορά και δίνουν ελπίδα. Να διευκρινίσω βέβαια, πως όταν μιλάω για παιδεία, δεν εννοώ τις εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, αλλά τον πολιτισμό, την κουλτούρα, την κριτική σκέψη.

 

Αν δείτε τη ζωή σας μέχρι τώρα ως ένα ταξίδι και τον εαυτό σας ως ένα καράβι, ποιο θα αναφέρατε ως το σημαντικότερο λιμάνι και ποιο το πιο ξεχωριστό πλήρωμά σας;

Φοβάμαι ότι θα είναι κοινότυπη η απάντησή μου στην πολύ ωραία ερώτησή σας. Τα σημαντικότερα λιμάνια μου είναι η οικογένειά μου, αυτή από την οποία προήλθα και αυτή που δημιούργησα και το πιο ξεχωριστό πλήρωμά μου, είναι τα μέλη της και ιδίως αυτά τα δύο καινούρια μουτράκια.

INFO

Ο Αντώνης Κανάκης  συνεργάστηκε με την ActionAid για την οποία σκηνοθέτησε και παρουσίασε δύο ντοκιμαντέρ στη Σιέρα Λεόνε. Το 2013 προβλήθηκε στον ΑΝΤ1 το Immersion: Βουτιά σε μια Άλλη Πραγματικότητα  και το 2014 το One Love Team. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 2015, δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο Μπαμπά… (μια κανονική ημέρα).