Γράφει η εκπαιδευτικός Χριστίνα Κακκέ

       Σήμερα κατακλυζόμαστε από τέχνη! Τέχνη στις διαφημίσεις, τέχνη στην τηλεόραση, τέχνη στις αφίσες του μετρό, τέχνη στους τοίχους και γενικότερα, τέχνη παντού. Ο καθένας στις μέρες μας, μπορεί να χαρακτηρίζεται και να αυτοαναγορεύεται ως καλλιτέχνης, ως αρτίστας, ως καλλιτεχνική ιδιοφυΐα και πάει…λέγοντας!

     Τι είναι όμως άραγε η τέχνη και γιατί ένα ταλέντο ή ένα δημιούργημα, μπορεί να χαρακτηριστεί ως τέχνη; Και αν όντως είναι τέχνη, χρειάζεται τόση προβολή και τόσο κόπο να διαφημιστεί μέσω των κοινωνικών μέσων δικτύωσης, μέσω της τηλεόρασης ή οπουδήποτε αλλού; Αν αναλογιστούμε, θα δούμε ότι όλα τα σπουδαία μνημεία, δημιουργήματα και συγγράμματα, που αποτελούσαν όντως τέχνη, διατήρησαν τη φήμη και την αξία τους στο πέρασμα των αιώνων, χωρίς να υπάρχουν τα σημερινά μέσα διάδοσης και διαφήμισης.

   Βρίθουμε από δημιουργούς όλων των ειδών! Συγγραφείς, καλλιτέχνες, λογοτέχνες, άνθρωποι της ομορφιάς, της ένδυσης, των εντυπώσεων και των προβολών! Το ταλέντο αδιαμφισβήτητο και η δημιουργικότητα επίσης, αλλά αποτελούν όλα αυτά τέχνη; Χωρίς να είμαι κριτικός ή ειδήμων, θεωρώ ότι ένα έργο τέχνης είναι αυτό που θα πρωτοπορήσει, θα σε συναρπάσει και θα σε ξεσηκώσει!

    Θα μιλάει από μόνο του, θα ενθουσιάζει και ο καθένας που θα το βλέπει ή θα το ακούει, θα το παρατηρεί ή θα το διαβάζει, θα επηρεάζεται, ανεξαρτήτως αν είναι σχετικός ή όχι του αντικειμένου! Αν κοιτάξουμε γύρω μας, θα διαπιστώσουμε την ύπαρξη όλων των ειδών εκθέσεων και παρουσιάσεων, οι οποίες ανάγονται και παρουσιάζονται ως πρωτοπόρες και καλλιτεχνικές, χωρίς να σκεφτόμαστε αν όντως είναι, αν αφήνουν το στίγμα τους και αν όντως…πρωτοπορούν! Και εμείς μένουμε απλά εκεί…να αναζητούμε!