ΑΝΑΚΙΝΗΣΤΕ ΚΑΛΑ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΣΑΣ: ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ ΣΕ ΣΧΟΛΙΚΗ ΤΑΞΗ

στις

Γράφει η Μαρία Σαμουρκασίδου
Εκπαιδευτικός
Παίρνουμε μία μέρα της εβδομάδας,  τα έξι (περίπου) 45λεπτα μαθήματα, 22 μαθητές και μαθήτριες (στην καλύτερη των περιπτώσεων), μια μικρή σχολική τάξη και  έναν δάσκαλο ή μια δασκάλα. Ανακινούμε καλά και ελπίζουμε η σχολική μέρα να ολοκληρωθεί. Με αυτήν την ελπίδα ξεκινούνε χιλιάδες εκπαιδευτικοί για το σχολείο καθημερινά και με τον ίδιο στόχο, άλλοτε εφικτό και άλλοτε ανέφικτο (τα γιατί και τα πώς σε άλλη διερεύνηση).

Κάθε δάσκαλος, στην καθημερινή του εργασία, για να πετύχει τους σκοπούς και  τους στόχους της διδασκαλίας του πρέπει να εξασφαλίσει ορισμένες προϋποθέσεις που θα συμβάλλουν θετικά και υποστηρικτικά στη διεξαγωγή της σχολικής εργασίας. Θα πρέπει για παράδειγμα να φροντίσει για την πειθαρχία στην τάξη, να διατηρήσει τον έλεγχο των διαδικασιών και των δραστηριοτήτων, να δημιουργήσει κίνητρα και θετική στάση στους μαθητές του για τη μάθηση.


Γενικά η διαχείριση μιας σχολικής τάξης είναι μια πολύπλοκη διαδικασία εφαρμογής στρατηγικών και μέτρων από πλευράς του δασκάλου που θα οδηγήσουν  στη δημιουργία ενός παιδαγωγικού κλίματος συμβίωσης, συνεργασίας και μάθησης μέσα στην τάξη.  Πόσο όμως σημαντικό ρόλο παίζει η πειθαρχία στη διαχείριση της σχολικής τάξης και με ποιο τρόπο επιτυγχάνεται;  

Ευτυχώς, περάσανε ανεπιστρεπτί οι μέρες που η πειθαρχία επιβαλλόταν με σωματικές τιμωρίες, απειλές, αποβολές και επιπλέον εργασία για το σπίτι. Αυτές οι μέθοδοι είναι αναποτελεσματικές και αντιπαιδαγωγικές γιατί καταστρέφουν την δασκαλομαθητική σχέση, προβάλλουν την βία ως μέσο επίλυσης διαφωνιών και εστιάζουν στο πρόβλημα και όχι στην λύση. Πλέον, επίκεντρο της μαθησιακής διαδικασίας είναι ο μαθητής και πρωταρχικός στόχος κάθε καλού δασκάλου είναι η δημιουργία ενός θετικού κλίματος που επιτρέπει την δημιουργική έκφραση και την μάθηση. Όταν λοιπόν ο δάσκαλος εξασφαλίζει τη συμμετοχή των μαθητών του σε καλά προσχεδιασμένες, μελετημένες και δομημένες δραστηριότητες, οι οποίες ανταποκρίνονται στα ενδιαφέροντά τους και όταν οι μαθητές επικεντρώνονται στην επεξεργασία των «προκλητικών» για αυτούς εργασιών και των προβληματισμών  τους, τότε συνήθως δεν υπάρχουν σοβαρά προβλήματα πειθαρχίας μέσα στην τάξη. 


Με λίγα λόγια η πειθαρχία εξασφαλίζεται από ένα δάσκαλο ο οποίος κάνει «καλό» μάθημα, δίνει δημιουργική διέξοδο στη φαντασία και την ενεργητικότητα των μαθητών, διαχειρίζεται σωστά το χρόνο διδασκαλίας και εξηγεί στους μαθητές του τους σκοπούς και τους στόχους της συγκεκριμένης διδασκαλίας, ώστε να γνωρίζουν από την αρχή τι θα μάθουν και γιατί. Θα εξασφαλίσει δηλαδή την πειθαρχία όχι ως δάσκαλος μπαμπούλας, αλλά ως δάσκαλος εμψυχωτής και καθοδηγητής, που θα εμπνέει τους μαθητές του με τον ενθουσιασμό, τη φαντασία, την πρωτοτυπία και την όρεξή του για δουλειά.


Το ερώτημα βέβαια που τίθεται καθημερινά είναι τι να πρωτοκάνει αυτός ο δάσκαλος στο σχολείο; Τον ψυχολόγο, το γιατρό, τον δικαστή ,τον αστυνομικό, τον τιμωρό και πόσα άλλα… Ο δάσκαλος δεν είναι αστυνομικός ούτε πρέπει να γίνει. Μα τα σχολεία τον έκαναν και αυτό. Η λύση βρίσκεται όμως (όπως πάντα και παντού, έτσι και εδώ) κάπου στη μέση. Δε θέλουμε έναν δάσκαλο «παιδαγωγό δικτάτορα», αλλά ούτε και έναν μαθητή «βασιλιά». Και εκεί θέλει αυτό που ανέφερα στην αρχή :καλή …ανακίνηση!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s