Η Σύλβια Πλαθ ήταν μια Αμερικανή ποιήτρια. Γεννήθηκε στη Βοστώνη, Μασαχουσέτη, στις 27 Οκτωβρίου, 1932.
Η καταθλιπτική Πλαθ,αυτοκτόνησε το 1963, συγκεντρώνοντας επευφημίες μετά το θάνατό της για το μυθιστόρημα «Ο γυάλινος κώδων» (ημι -αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα) και τις ποιητικές συλλογές «Ο Κολοσσός» και «Άριελ».
Υπέφερε από σοβαρή διπολική διαταραχή. Μάλιστα, βρισκόταν στο προτελευταίο έτος των σπουδών της στο Κολέγιο Σμιθ, όταν έκανε την πρώτη της απόπειρα αυτοκτονίας.
Κλείστηκε σε ένα ψυχικό ίδρυμα (Νοσοκομείο ΜακΛίν), και άρχισε να φαίνεται πως πέτυχε μια ευπρόσδεκτη ανάνηψη, αποφοιτώντας από το Σμιθ με διακρίσεις το 1955.
Αργότερα, η Πλαθ γνώρισε και παντρεύτηκε τον Βρετανό ποιητή Τεντ Χιούζ, αν και οι δύο έπειτα από κάποιο καιρό, ήλθαν σε διάσταση.
Είχε ήδη ζήσει μια αποβολή,είχε ανακαλύψει τις εξωσυγικές σχέσεις του συζύγου της με την ποιήτρια Άσια Γουέβιλ και είχε ήδη δυο παιδιά όταν αυτοκτόνησε στις 11 Φεβρουαρίου του 1963.
Μέσα σε όλα αυτά, είχε περάσει κι έναν δύσκολο, φτωχικό χειμώνα, τον προηγούμενο χρόνο. Η Πλαθ, άρρωστη και με λίγα λεφτά, αυτοκτόνησε εισπνέοντας φυσικό αέριο από τον φούρνο. Προτού πεθάνει, τοποθέτησε φαγητό και γάλα στα παιδιά της. Είναι θαμμένη στο νεκροταφείο στο Χεπτονστάλλ, στο Γουέστ Γιορκσάιρ.
Το 1982, η Πλαθ αποτέλεσε το πρώτο πρόσωπο που κέρδισε μεταθανάτιο βραβείο Πούλιτζερ.
Αποφθέγματά της
- «Αν δε περιμένεις τίποτα από κάποιον, δεν είσαι ποτέ απογοητευμένος.»
- «Φίλα με και θα δεις πόσο σημαντική είμαι.
- » Η σιωπή με κατέθλιβε. Δεν ήταν η σιωπή της σιωπής. Ήταν η δική μου η σιωπή.»
- «Δεν υπάρχει έξοδος από το μυαλό;»
- «Επιθυμώ τα πράγματα που θα με καταστρέψουν στο τέλος.»
- «Μιλώ στον Θεό, αλλά ο ουρανός είναι άδειος.»
Vaterlo 