Η καταγραφή με drone έγινε τρεις εβδομάδες πριν την καταστροφή από την Φωτιά στην Αττική που όλοι την χαρακτηρίζουμε εθνική τραγωδία.
Η περιοχή κατοικήθηκε την δεκαετία του 1960, ως αραιοκατοικημένος παραθεριστικός οικισμός στην αρχή με εξοχικές κατοικίες, ιδιαίτερα παραθεριστών από την Αθήνα.
Βλέποντας τις εικόνες μας έρχεται στο μυαλό η άποψη ενός επιστήμονα που αναφέρει τα ακόλουθα: Τί θα σκεφτόσασταν και τι θα νιώθατε, εάν σας έλεγα ότι τα Μεσογειακά οικοσυστήματα καίγονται από καιρού εις καιρόν;
Ότι ακόμη κι αν ο άνθρωπος δεν παρέμβει είτε άμεσα (εμπρησμός εκ προθέσεως ή εξ αμελείας), είτε έμμεσα (λόγω της γενικότερης δραστηριότητάς του), το δάσος και ειδικότερα τα πευκοδάση είναι στην κυριολεξία καταδικασμένα στο να καούν, ως μέρος της φυσικής τους αναγέννησης;
Θα το πω με άλλα λόγια: Τα πευκοδάση, όταν βρίσκονται σε πλήρη ωριμότητα και στρεσαριστούν λόγω ιδιαίτερα θερμών συνθηκών, αυταναφλέγονται.
Επιπλέον, ένα δάσος αποτελούμενο αποκλειστικά από πεύκα, είναι απλούστατα το τελευταίο στάδιο ανάπτυξής του, υποδηλώνοντας παρακμή.
Με βάση αυτή τη διαθέσιμη γνώση, πόσο έξυπνο είναι να χτίζει ο άνθρωπος μέσα σε πευκοδάση δημιουργώντας μόνος του το δεύτερο χαρακτηριστικό της τραγωδίας, το λάθος μέρος;
Πόσο έξυπνο είναι επίσης το να έχει φυτέψει όλη την Αττική πεύκα (διότι δεν είναι αυτοφυής βλάστηση), ενώ η φυσική της βλάστηση ήταν, για χιλιάδες χρόνια, οι ελιές, τα αμπέλια, οι συκιές, τα φρύγανα και το μακκί;
Vaterlo 