Συνέντευξη – Επιμέλεια: Μαρία Σαμουρκασίδου
Πόσες φορές έχεις πιάσει τον εαυτό σου να σχεδιάζει ασυνείδητα αφηρημένες ζωγραφιές την ώρα που μιλάς στο τηλέφωνο ή ακούς κάτι που δεν σε ενδιαφέρει; Αυτά τα ασυνείδητα σχέδια αποτυπώνονται παντού. Σε πακέτα τσιγάρων, χαρτοπετσέτες, σκόρπια χαρτιά και όπου αλλού μπορείς να φανταστείς. Κι όμως, το ασυνείδητο μπορεί να μετατραπεί σε συνειδητό. Και τότε το doodling (σκαριφήματα, στην ελληνική γλώσσα) αναδύεται σε μορφή τέχνης, που υπάγεται στην γενικότερη κατηγορία-και τέχνη- των κόμικς.
Eυρέως διαδεδομένη στο εξωτερικό, η πρωτότυπη αυτή τέχνη εκπροσωπείται τελευταία και στην Ελλάδα. Oι doodle artists αποτυπώνουν την φαντασία τους στο χαρτί, στο καμβά, ακόμα και στην τέχνη του δρόμου.
Το doodling μπορεί να το μάθει κάποιος εύκολα;
«Το doodling κατά βάση βγαίνει από μέσα σου, οπότε δεν ‘μαθαίνεται’ με την ακριβή έννοια του όρου», μας εξηγεί η Χρύσα Τέλιου, καθηγήτρια Αγγλικής φιλολογίας ,η οποία ασχολείται τα τελευταία χρόνια με το doodling.» Σίγουρα βέβαια βοηθάει το να ξέρει κανείς σχέδιο, οπότε όποιος θέλει να ασχοληθεί σοβαρά μπορεί να απευθυνθεί σε μια σχολή σχεδίου ή να παρακολουθήσει μαθήματα κόμικς. Το παν όμως, είναι η φαντασία!», επισημαίνει με νόημα.
Το αν το doodling βοηθάει στην αλλαγή διάθεσης και δίνει μία άλλη ψυχολογική τόνωση σε όποιον ασχολείται με αυτό η κ. Τέλιου τονίζει πως «βοηθάει με την έννοια ότι βγάζεις αυτά που έχεις στο υποσυνείδητό σου. Τα μοιράζεσαι, τα βλέπεις » και συμπληρώνει λέγοντας πως εξάλλου όλες οι μορφές τέχνης βοηθούν στην αναγνώριση και την έκφραση των βιωμάτων κάθε ανθρώπου.
Τη ρωτήσαμε αναφορικά με τη σχέση doodling και σχολείου και κατά πόσο αυτό θα ήταν κάτι ευχάριστο για τα παιδιά, σε μια εποχή που η μία έρευνα μετά την άλλη χαρακτηρίζουν το σχολείο βαρετό και μη ελκυστικό στα παιδιά. «Το πιστεύω απόλυτα» είπε η κυρία Τέλιου και μας ανέφερε την πρόσφατη δήλωση του Ευγένιου Τριβιζά που χαρακτήρισε το σχολείο μεγάλο εχθρό της δημιουργικότητας και πρόσθεσε:» Διδάσκω Αγγλικά και προσπαθώ να συνδυάσω το μάθημα όχι μόνο με τα κόμικς, αλλά και με τις υπόλοιπες μορφές τέχνης, όπως τη μουσική και τη λογοτεχνία. Ένα παιδί που δεν έρχεται σε επαφή με την τέχνη αναπτύσσεται ελλιπώς. Στις μικρές ηλικίες τα παιδιά έχουν άπλετη φαντασία. Πρέπει όχι να τους τη στερούμε, αλλά να την ενδυναμώνουμε.»
Και ποιο θα ήταν ένα μήνυμα που θα δίναμε μέσα από το doodling στα μικρά και στα…μεγάλα παιδιά;
«Εκφραστείτε! Δημιουργήστε! Η τέχνη δεν είναι μέρος της ζωής, είναι η ζωή η ίδια…»!
Vaterlo 