Γράφει η Μαρία Σαμουρκασίδου

Οι καλύτερες συζητήσεις τελικά γίνονται εκεί που δεν το περιμένεις…εκεί που ξεκινάς για ένα ποτάκι χαλαρό και καταλήγεις να αναλύεις τη ζωή,με τα ωραία της,με τα στραβά της ,με τη δύσκολη και ευχάριστη πλευρά της. Έτσι ξεκίνησε και μία συζήτηση χτες βράδυ για τα λάθη που κάνουμε και γιατί τα κάνουμε στην πορεία μας.

Οι άνθρωποι κάνουν διάφορα λάθη. Είμαι σίγουρη πως τα κάνουν για να αποδεικνύουν συνεχώς στους εαυτούς τους και στους γύρω τους την ανθρώπινη τους φύση. Θεωρητικά όλοι μπορούμε να είμαστε τέλειοι. Απλά θέλουμε να επιβεβαιώνουμε τον κανόνα.

Όποιος δεν έκανε ποτέ λάθος, δεν έχει δοκιμάσει ποτέ κάτι καινούργιο ,έλεγε ο Αϊνστάιν και σίγουρα για να καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα κάτι παραπάνω θα κατάλαβε για τη ζωή από εμάς. Είμαστε οι μόνοι που έχουμε την πραγματική δύναμη να επηρεάσουμε τη ζωή μας. Είμαστε οι μόνοι που αποφασίζουμε κατά πόσο, αυτά που βιώνουμε θα μας κάνουν ευτυχισμένους ή δυστυχισμένους. Τα λάθη δεν είναι λάθη: είναι μαθήματα που δεν έχουμε διδαχτεί ακόμα. ΚΑΝΩ λάθη δεν σημαίνει ΕΙΜΑΙ λάθος. Τα λάθη μας είναι αποτέλεσμα της προσωπικότητας μας,αλλά από τα λάθη μαθαίνουμε. Αλλιώς δεν αλλάζουμε…

Δεν είναι απαραίτητο βέβαια με το πρώτο λάθος να αλλάζουμε. Μερικές φορές ενώ έχουμε κάνει τόσες φορές τα ίδια λάθη και έχουν επιφέρει τα ίδια αρνητικά αποτελέσματα, αναρωτιόμαστε γιατί δεν αλλάζουμε; Γιατί κάτι μέσα μας παραμένει το ίδιο και δεν το έχουμε καταλάβει.

Ο σκοπός της ζωής μας είναι να εξελισσόμαστε διαρκώς, με προορισμό να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας. Έτσι, αντί να ορίζουμε την επιτυχία σύμφωνα με τα ‘κεκτημένα’ μας, γιατί να μην την ορίζουμε από το πόσο πολύ εξελισσόμαστε κάθε μέρα;

Kι αν αναρωτιόμαστε γιατί, εφόσον η εξέλιξη είναι τόσο καλό πράγμα, συχνά μας δυσκολεύει τόσο πολύ, η απάντηση είναι ότι, για κάθε βήμα μπροστά που κάνουμε και για κάθε τι νέο που κερδίζουμε, υπάρχει πάντα ένα κομμάτι από το παρελθόν που πρέπει να εγκαταλείψουμε. Άλλωστε, το ευχάριστο και το ωφέλιμο δεν ταυτίζονται πάντα…Εσύ όμως πρέπει να σταθείς υπέρμαχος του αγώνα που δίνεις,γιατί ακόμα και μέσα από το λάθος που ίσως κάνεις μπορεί και να βγεις νικητής! Περίεργο,όπως εξάλλου περίεργη είναι και η ίδια η ζωή. Τα λάθη όμως είναι ανθρώπινα και οδηγοί προς την γνώση…

υ.γ: Και να φανταστεί κανείς πως δεν το ξενυχτήσαμε κιόλας …:)) την επόμενη φορά…