Γράφει η Νέμεσις
4 νεκροί…. Μία Πόρσε… Και το θέμα; Μα φυσικά η Πόρσε… Όχι οι αδικοχαμένες ζωές, όχι η παραβίαση του ορίου ταχύτητας, αλλά η Πόρσε… Και φυσικά… ο Πλούσιος Επιχειρηματίας…
1 νεκρός… Ένα αναποδογυρισμένο τζιπ… Και το θέμα; Μα φυσικά ο εκλιπών τραγουδιστής … Όχι η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ…
Στην Ελλάδα του 2017, στην Ελλάδα των στατιστικών, στην Ελλάδα των καθημερινών τροχαίων ατυχημάτων, η προσοχή δίδεται -δυστυχώς- μόνο στο όνομα και όχι στην ουσία… Καθημερινά ανθρώπινες ζωές τραυματίζονται και καταστρέφονται στην πίστα της ασφάλτου, αλλά το φαινόμενο παίρνει διαστάσεις μόνο όταν εμπλέκονται πρόσωπα γνωστά, πρόσωπα αναγνωρίσιμα, πρόσωπα που «δίνουν την ευκαιρία» στους υπόλοιπους να διαπιστώσουν, ότι ο κόσμος της διασημότητας, δεν είναι τίποτα άλλο απλά ένα λαμπερό προπέτασμα… Και η προσοχή δυστυχώς στροβιλίζεται γύρω από το πρόσωπο και όχι από το γεγονός…
…Και το γεγονός είναι το εξής: Η παντελής έλλειψη οδικής παιδείας των Ελλήνων οδηγών. Δε στεκόμαστε στο γεγονός ότι η Πόρσε κινούνταν με υπερβολική ταχύτητα, αλλά ότι ήταν μία Πόρσε… Αναρωτιέμαι… Αν η Πόρσε δεν ήταν Πόρσε και ήταν ένα αυτοκίνητο «αστικής τάξεως», αν ο Βακάκης δεν ήταν ο Βακάκης, αλλά το παιδί της «διπλανής πόρτας», θα γινόταν τόσο ντόρος;;; Θα γινόταν αυτός ο κατακλυσμός ειδήσεων, απόψεων, κρίσεων και κατηγοριών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης;
Πρέπει να σταματήσουμε να κοιτάζουμε το δέντρο, γιατί χάνουμε το δάσος… και χάνοντας το δάσος, χάνεται και η ουσία και αυξάνονται τα νούμερα στις στατιστικές των ατυχημάτων… Το δυστύχημα αυτό είναι αναγκαίο να μας υπενθυμίζει, πως στο παιχνίδι της ασφάλτου δεν υπάρχουν στρατηγικές, δεν υπάρχουν μπλόφες, δεν υπάρχουν κρυμμένοι άσσοι. Οι κανόνες είναι συγκεκριμένοι, γνωστοί και απαράβατοι… και το παιχνίδι αν ξεφύγει θα κριθεί σε δευτερόλεπτα… Δευτερόλεπτα που είτε θα σε αφυπνίσουν, είτε θα σε «καταστρέψουν»… Ρουά ματ..
Vaterlo 