Γράφει η Νέμεσις
Ένα είναι το ζητούμενο: θέλουμε να γίνουμε Ευρώπη με τους δικούς μας όρους… Θέλουμε να λεγόμαστε Ευρωπαίοι, αλλά μόνο σε αυτά που μας συμφέρουν… Ήρθε τώρα στο προσκήνιο και το περιβόητο σύμφωνο συμβίωσης μεταξύ των ομοφυλόφιλων ζευγαριών.. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ακριβώς γίνεται τόσο ντόρος.. Ο γνωστοί- άγνωστοι τηλεκριτικοί και μη- και φυσικά… η εκκλησία, έσπευσαν να προβούν σε δηλώσεις απέχθειας, αποτροπιασμού, σαν να αντιλαμβάνονταν ξαφνικά κάτι το πρωτάκουστο ή το επονείδιστο…
Δεν μπορώ να κατανοήσω την αδυναμία του πολιτικού μας συστήματος, να ανταποκριθεί στις ανάγκες των ομοφυλόφιλων ζευγαριών.. Νομικά κωλύματα και γραφειοκρατικές διαδικασίες πρέπει να ρυθμιστούν.. Εξάλλου δεν είναι κάτι που δε συμβαίνει..Όσο και αν θέλουν μερικά άτομα του θρησκευτικού χώρου να επιμένουν για το αντίθετο… Είναι πλέον γνωστές οι ιστορίες… Λόγια του φαίνεσθαι, λόγια που ικανοποιούν μια συγκεκριμένη μερίδα ανθρώπων.
Ήρθε η ώρα να δοθεί το βήμα σε όλους τους ανθρώπους και η κοινωνία να ανοίξει τα φτερά της και να αγκαλιάσει όλα τα άτομα που την αποτελούν. Εξάλλου τι είναι προτιμότερο: ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι που ζει και συμβιώνει με αξιοπρέπεια ή ένα «φυσιολογικό» ζευγάρι που επιδίδεται σε συμπεριφορές αποτρόπαιες, όταν τα φώτα σβήνουν και η κοινωνία δε βλέπει πια…;
Οι εποχές αλλάζουν, εξελίσσονται και το ίδιο πρέπει να κάνουμε και εμείς… Το να μένουμε στάσιμοι και προσκολλημένοι σε απόψεις του παρελθόντος, δεν ευνοεί κανέναν, πόσο μάλλον την κοινωνία μας στην οποία θέλουμε να λεγόμαστε μέλη… Εξάλλου η Ισονομία, η Ισοκρατία και η Ισηγορία ήταν οι τρεις βασικοί πυλώνες της Δημοκρατίας κατά τους αρχαίους Έλληνες… καιρός να τηρηθούν και σήμερα.
Vaterlo 