Γράφει η Νέμεσις
Μέσα στο «έντονο» κλίμα της εποχής, το οποίο βρίθει προβλημάτων και αναταραχών , έρχεται τώρα να προστεθεί και η δήλωση του υπουργού Παιδείας πάνω στη γενοκτονία των Ποντίων, για να ταράξει για άλλη μια φορά τα -ήδη- ταραγμένα νερά..
Σύσσωμη η πολιτική σκηνή της χώρας, τα ΜΜΕ και το διαδίκτυο άρχισαν αμέσως να κατακλύζονται από βαρυσήμαντες τοποθετήσεις, βαρύγδουπες εκφράσεις και αισθήματα αποτροπιασμού απέναντι στις συγκεκριμένες δηλώσεις… Δε γνωρίζω που αποσκοπεί ο κ. Φίλης, αλλά το σίγουρο είναι ένα: για άλλη μια φορά η προσοχή μετατέθηκε σε ζητούμενα τα οποία απέχουν πολύ από τα ουσιαστικά ζητήματα της εποχής, όπως είναι το προσφυγικό.
Σε καμία περίπτωση δε θέλω να υποβαθμίσω τη σημασία του γεγονότος, ούτε να αρνηθώ την ύπαρξή του. Η γενοκτονία υπήρξε, αναγνωρίσθηκε και οφείλουμε να της αποδίδουμε την τιμή και τη σημασία που της αρμόζει.. Γενοκτονία ή εθνοκάθαρση, τα όρια είναι δυσδιάκριτα και η διαφορά στην ορολογία ήσσονος σημασίας, μπροστά στην τραγικότητα του γεγονότος. Όταν οικογένειες έχουν ξεκληριστεί, άνθρωποι έχουν θανατωθεί, περιουσίες και σπίτια έχουν καταπατηθεί, δεν έχει νόημα να καθόμαστε να αναμοχλεύουμε τις δηλώσεις του εκάστοτε υπουργού ή πολιτικού προσώπου.
Ας αφήσουμε τους νομικούς, τους γλωσσολόγους και τους ιστορικούς να ασχοληθούν με τη διαφορά των όρων και ας ασχοληθούμε με το γεγονός αυτό κάθε αυτό. Το γεγονός αποτελεί μέρος της ιστορίας μας και οφείλουμε να το τιμούμε και όχι να το χρησιμοποιούμε ως έναυσμα δηλώσεων. Να μην αγνοούμε ότι υπάρχουν άνθρωποι που τα θυμούνται και τα μνημονεύουν. …Και οι μνήμες είναι πάντα ζωντανές…και δε σβήνονται… και πάντα πονάνε..
