Ικαρία: Dolce far niente (φωτο)

στις

Ή αλλιώς η ευχαρίστηση της απραξίας. Όχι από τεμπελιά αλλά από στάση ζωής. Ακολουθήστε μας σε ένα road trip στο νησί όπου έχεις το δικαίωμα να  κάνεις τα πράγματα στην ώρα που διαλέγεις εσύ.

Η Ικαρία θα μπορούσε να είναι η χώρα των ονείρων μας μεταμορφωμένη σε ένα ορεινό νησί ανάμεσα στη Μύκονο και τη Σάμο. Το αντίθετο της αγχωμένης συμπεριφοράς και της βιασύνης κατοικεί σ’ αυτόν τον τόπο όπου η νύχτα μοιάζει μεσημέρι με φεγγάρι. Εδώ ερχόμαστε σαν μαθητές για να μάθουμε πάλι από την αρχή τις σημαίνει φιλοξενία, εμπιστοσύνη, έρωτας, γλέντι.   Αφετηρία μας ο Άγιος Κήρυκος, η πρωτεύουσα του νησιού. Αμφιθεατρικά χτισμένο γύρω από το λιμάνι, το χωριό γοητεύει με την αρχιτεκτονική με τα πέτρινα αρχοντικά με τα ολάνθιστα μπαλκόνια και τα λιθόστρωτα δρομάκια. Οι παλιές συνοικίες είναι προς τα πάνω από το Σεβδαλί σοκάκι και δυτικά, στη συνοικία Φλέβες όπου βρίσκονται τα σπίτια του 18ου αιώνα. Πρόκειται για έναν γραφικό αλλά ήσυχο οικισμό που δεν προσελκύει πολλούς τουρίστες, οι οποίοι προτιμούν την βόρεια πλευρά της Ικαρίας, όπως τον Αρμενιστή και τον Εύδηλο, όπου επικεντρώνεται και η νυχτερινή ζωή. Στο χωριό βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου που σύμφωνα με την παράδοση η καταπακτή που υπάρχει στο εσωτερικό της οδηγεί σε μια κρυφή σπηλιά. Κοντά στον Άγιο Κήρυκο θα δείτε τα ερείπια της αρχαίας πόλης Δράκανος καθώς και το στρογγυλό Πύργο στο Φάρο που χρονολογείται από τον 3ο αιώνα π.Χ. Επίσης, στην περιοχή γύρω από τα Θέρμα θα συναντήσετε τις ιαματικές πηγές που είναι γνωστές από την αρχαιότητα.

       Ο Εύδηλος είναι το δεύτερο λιμάνι της Ικαρίας που διατηρεί τον παραδοσιακό του χαρακτήρα. Καλοδιατηρημένα αρχοντικά και δίνουν έναν αριστοκρατικό χαρακτήρα στην περιοχή ενώ οι λουλουδιασμένες αυλές χρωματίζουν τη βόλτα σας στα σοκάκια του χωριού, που αποτελεί την ιδανική βάση για εξορμήσεις στις πιο απόμακρες περιοχές της Ικαρίας. Αξίζει να επισκεφτείτε τα ερείπια της αρχαίας Οινόης στην περιοχή του χωριού Κάμπος καθώς και τα ερείπια βυζαντινών κτισμάτων «Παλάτια».     Από τον γραφικό Αρμενιστή οδηγούμε τα 6 χιλιόμετρα προς το διασημότερο ορεινό χωριό του νησιού, τον Χριστό Ραχών που μοιάζει με ένα τεράστιο πέτρινο μπαλκόνι με μαγευτική θέα προς το νησί και το πέλαγος. Νιώθουμε πως πρωταγωνιστούμε στο δικό μας road movie σε σκηνικό βγαλμένο από κάποιο έρημο χωριό στα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό αφού η ζωή ξεκινά μόλις βραδιάσει για τα καλά. Εδώ οι δείκτες του ρολογιού κινούνται προς την αντίθετη φορά και ο χρόνος επαναπροσδιορίζεται. Την ημέρα κυκλοφορούμε εμείς και κάτι λίγες γάτες, ενώ τα μεσάνυχτα γιαγιάδες διαλέγουν ντομάτες από το μανάβη λες και είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο. Σε αυτό το χωριό θα δώσουμε τη χαριστική βολή σε κάθε είδους συμβάσεις.    

Σχολιάστε