Άλλη μία σχολική χρονιά οδεύει στο τέλος της… Πρόσωπα, καταστάσεις, φιλίες και γεγονότα επανακαθορίζονται και αποτυπώνονται στο χάρτη της χρονιάς που πέρασε…

Ξεκαθάρισμα του τοπίου ή αλλιώς «ξεσκαρτάρισμα» των καταστάσεων… Καταστάσεις που έπρεπε ήδη να είχαν διευθετηθεί και επιλυθεί, εκκρεμούν με αποτέλεσμα να «εκρήγνυνται»… Οι σχολικές μονάδες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο αξιολογήθηκαν και η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας άλλαξε… και τώρα αναμένεται η συνέχεια…

Κανένα σημάδι αναφορικά με τη μονιμοποίηση των χιλιάδων αναπληρωτών που καλύπτουν τις ανάγκες της ορεινής και νησιωτικής Ελλάδας… Κανένα σημάδι για  την καλύτερη ρύθμιση των αναγκών της ειδικής αγωγής… Κανένα σημάδι για την ολοκλήρωση της περιβόητης αξιολόγησης… Άραγε γιατί η αξιολόγηση να μην είναι αμφίδρομη;; Δηλαδή ο ενοχοποιημένος -πλέον- εκπαιδευτικός, γιατί να μην έχει δικαίωμα συμμετοχής, ώστε να εναποθέσει και αυτός το λιθαράκι του σε όλη αυτήν τη διαδικασία;;

Προβληματισμοί και σκέψεις που ταλανίζουν τον κάθε ένα από εμάς… Καταστάσεις που μας άγγιξαν ή μας προσπέρασαν.. Πρόσωπα που μας σημάδεψαν ή μας προβλημάτισαν… Κάθε χρόνο η 15η Ιούνη δε σημαίνει μόνο τη λήξη του σχολικού έτους, αλλά και τον απολογισμό της χρονιάς που πέρασε…

Απολογισμός ο οποίος μπορεί να μας επανακαθορίσει, ώστε να σκεφτούμε  ακριβώς γιατί πρέπει να αγωνιστούμε και τι να βελτιώσουμε… Ποια είναι τα οφέλη και ποια τα λάθη… Όλοι μαζί… Ενωμένοι…