ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΞΕΡΟ ΨΩΜΙ….

στις
Γράφει η Τίνα Παπασταύρου

Θα αρχίσω λέγοντας, πως δεν είναι κατακριτέο να αγωνίζεται κανείς για τα ιδανικά του ή για τη βελτίωση των συνθηκών που επικρατούν στη δουλειά του, ή στην καθημερινότητά του. Ίσα-ίσα που επιβάλλεται κιόλας. Χωρίς όνειρα και στόχους, χάνεται και η πραγματικότητά μας.
Το μπαλάκι χάνεται, όταν ο αγώνας για τα ιδανικά μετατρέπεται σε αγώνα για την κατάκτηση της <>. Όταν παύει να ενδιαφέρει κάποιον η βελτίωση των συνθηκών της δουλειάς του και αρχίζει να τον ενδιαφέρουν μόνο τα «μπόνους» που συνοδεύουν την ιδιότητα αυτή.
Συνδικαλιστής δε σημαίνει μόνο, να παραθέτεις με πάθος τις απόψεις σου σε διάφορες συνελεύσεις, τακτικές και μη. Συνδικαλιστής, δε σημαίνει να νοιάζεσαι κι να «αγωνίζεσαι» μόνο για τα συμφέροντα μιας υπο-ομάδας από την ευρύτερη ομάδα που σε εξέλεξε… Συνδικαλιστής δε σημαίνει να γράφεις μια ανάρτηση στο facebook ή στο twitter και να θεωρείς πως εδώ τελείωσε και το χρέος σου.
Οι άνθρωποι πριν εκλεγούν, νοιάζονται για σένα ,αγωνίζονται για σένα, τρέχουν για σένα. Όταν εκλεγούν, ως δια μαγείας ξεφουσκώνει και το πάθος τους και ο ενθουσιασμός τους. Μα για αυτό ακριβώς το λόγο σε εξέλεξα, για να με αντιπροσωπεύσεις και να αγωνιστείς για μένα, όχι για να παίρνεις το επιπλέον επίδομα στο μισθό σου ή να απολαμβάνεις τα δωρεάν ταξίδια σου… Να αγωνιστείς για τα συμφέροντα του κλάδου που σε ανέδειξε, όχι για να προωθήσεις τα κομματικά, προσωπικά ή οποιαδήποτε άλλα συμφέροντα σου..
Συνδικαλισμός και ξερό ψωμί λοιπόν, αλλά κι όπως λέει και μια λαϊκή παροιμία: <>…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s