Αυτή η περίφημη φράση ανήκει στο μεγάλο αναρχικό, Ερίκο Μαλατέστα και όταν διαβάζεις τις σκέψεις του μεγάλου αυτού αναρχικού, συνειδητοποιείς πόσο επίκαιρες είναι. Βλέπεις μέσα σε αυτές την αγωνία του κάθε ανθρώπου να παιδεύεται να συνδέσει τηθεωρία με την πράξη,αλλά και να βρει τα ερωτήματα σε θέματα που τον απασχολούν σε κάθε εποχή,σε κάθε τόπο.
Η αναφορά μου στον Μαλατέστα δεν γίνεται επειδή αποφάσισα μέσα σε μία νύχτα να ακολουθήσω την επαναστατική οδό,αλλά επειδή μέσα σε μία νύχτα είδα άτομα που πριν από ένα μήνα χαρακτήριζαν ανθρώπους ως φασίστες και έβγαζαν ατελείωτο μίσος απέναντί τους, σήμερα να χαίρονται για τη δολοφονία δυο νέων παιδιών. Αναρωτιέμαι ποιοι είναι περισσότερο φασίστες…
Το έγκλημα είναι η παραβίαση του δικαιώματος όλων στην ισότιμη ελευθερία και την μεγαλύτερη δυνατή απόλαυση της υλικής και ηθικής ευτυχίας. Μπορεί οι απόψεις των ανθρώπων να διαφέρουν ως προς το τί προκαλεί την συμφορά ή την ευτυχία, τί είναι καλό και τι κακό, αν είμαι δεξιός, αριστερός, κεντρώος και πολλά άλλα τέτοια, αλλά σίγουρα δεν δικαιολογούν όλα αυτά το έγκλημα…
Μερικοί θέλουν να οδηγήσουν την Ελλάδα σε εμφύλιο πόλεμο. Το θέμα είναι τι θα κάνουμε εμείς οι Έλληνες για αυτό. Θα τους αφήσουμε;; Θα βγάλουμε μόνοι μας τα μάτια μας, «τρώγοντας» ο ένας τον άλλον;;
Κακά τα ψέματα υπάρχουν δύο επιλογές, δύο δρόμοι που έχουμε να επιλέξουμε. Ο ένας είναι ο δρόμος των δύο άκρων: από τη μία η άκρα αριστερά και από την άλλη η άκρα δεξιά. Όχι εσύ φταις για όλα, όχι εσύ φταις για όλα, ξύλο στο χρυσαυγίτη, ξύλο στον αναρχικοαριστεριστή, μπαμ στο φασίστα, μπαμ στο κομμούνι … Ο άλλος είναι η ενότητα, η ομόνοια και η ομοψυχία – ενωμένοι σαν γροθιά για να βγάλουμε τη χώρα από το αδιέξοδο.
Εγώ προσωπικά θα ακολουθήσω τον δεύτερο δρόμο γιατί ο πρώτος θα οδηγήσει τη χώρα, με μαθηματική ακρίβεια, σε εμφύλιο αλληλοσπαραγμό.
Vaterlo 