P { margin-bottom: 0.21cm; direction: ltr; color: rgb(0, 0, 0); line-height: 115%; widows: 2; orphans: 2; }P.western { font-family: «Calibri»,sans-serif; font-size: 11pt; }P.cjk { font-family: «Calibri»,sans-serif; font-size: 11pt; }P.ctl { font-family: «Times New Roman»,serif; font-size: 11pt; }A:link { color: rgb(0, 0, 255); }

Γράφει η Μαρία Σαμουρκασίδου
Συνήθως τα άρθρα έχουν αρχή, μέση και τέλος,σαν τις εκθέσεις ένα πράγμα,αλλά είναι και αυτές οι στιγμές,τέτοιες στιγμές που απλά αφήνεσαι στη σκέψη και στο συναίσθημα της λογικής και του νου… Γιατί και η λογική παραδίνεται πού και πού στο συναίσθημα…

Φίλιππος Συρίγος… ένα όνομα ταυτισμένο με το ελληνικό μπάσκετ,ένα όνομα που σε γυρνά στα περασμένα,στις μέρες των παιδικών σου χρόνων…Είχα την τύχη ,όπως και τόσοι άλλοι, να τον γνωρίσω, να τον ακούσω να περιγράφει αγώνες,αλλά περισσότερο είχα την τύχη να τον ακούσω να σχολιάζει…

Φίλιππος Συρίγος… το όνομά του συνυφασμένο με τη μεγάλη πορεία της Αυτοκρατορίας των Γκάλη, Γιαννάκη, Σούμποτιτς και Ξανθού. Μαζί με το Συρίγο αποχαιρετούμε και ένα μεγάλο κομμάτι των εφηβικών μας χρόνων,α ποχαιρετούμε τις ώρες ατέλειωτες που προσπαθούσαμε να μιμηθούμε τη φωνή του…

Φίλιππος Συρίγος… Ο δημοσιογράφος που έβαλε το μπάσκετ στα σπίτια όλων των Ελλήνων. Ήταν πολύ χαμηλών τόνων στη προσωπική του ζωή και ενώ ήταν Αεκτζής απ’τα γενοφάσκια του, ήταν ΠΑΝΩ απ’όλα λάτρης του ωραίου μπάσκετ και γι’αυτό κατά καιρούς εκθείαζε τον Άρη,τον ΠΑΟΚ, τον ΟΣΦΠ των σπουδαίων στιγμών και φυσικά τον ΠΑΟ του Ζέλικο και των αδερφών Γιαννακόπουλου. Ήταν από τις λίγες φωνές όντως που εναντιώθηκαν στην οικονομική μας καταστροφή από την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά κανείς δεν τον άκουγε τότε (βλέπετε όλοι για ένα όνειρο ζούμε…).

Ο Συρίγος ήταν ο άνθρωπος που όταν τον άκουγες λάτρευες να μισείς. Σε εκνεύριζε που ήταν υπερόπτης και είχε πάντα το στυλ της αυθεντίας, αλλά πάντα ήθελες να τον ακούσεις γιατί μιλούσε με επιχειρήματα. Χαιρόσουν επίσης να ακούς τις απόψεις ενός ανθρώπου που ξέρει το αντικείμενο, άσχετα αν συμφωνούσες ή διαφωνούσες με αυτές (που συνήθως διαφωνούσες). Οι μπασκετικές αναλύσεις και περιγραφές δεν θα είναι ποτέ ίδιες πλέον. Θα λείπει το «πνεύμα αντιλογίας» που έδινε χρώμα σε αυτές.

Φίλιππος Συρίγος…

Καλό ταξίδι…

Υ.γ: Επιλέγω το παρακάτω βιντεάκι για να θυμήσω στους νεότερους την πιο χαρακτηριστική ίσως ατάκα του, αλλά και για να θυμηθώ και γω η ίδια μια στιγμή που με γυρνάει σε χρόνια δοξασμένα… 

P { margin-bottom: 0.21cm; direction: ltr; color: rgb(0, 0, 0); line-height: 115%; widows: 2; orphans: 2; }P.western { font-family: «Calibri»,sans-serif; font-size: 11pt; }P.cjk { font-family: «Calibri»,sans-serif; font-size: 11pt; }P.ctl { font-family: «Times New Roman»,serif; font-size: 11pt; }A:link { color: rgb(0, 0, 255); } P { margin-bottom: 0.21cm; direction: ltr; color: rgb(0, 0, 0); line-height: 115%; widows: 2; orphans: 2; }P.western { font-family: «Calibri»,sans-serif; font-size: 11pt; }P.cjk { font-family: «Calibri»,sans-serif; font-size: 11pt; }P.ctl { font-family: «Times New Roman»,serif; font-size: 11pt; }A:link { color: rgb(0, 0, 255); } P { margin-bottom: 0.21cm; direction: ltr; color: rgb(0, 0, 0); line-height: 115%; widows: 2; orphans: 2; }P.western { font-family: «Calibri»,sans-serif; font-size: 11pt; }P.cjk { font-family: «Calibri»,sans-serif; font-size: 11pt; }P.ctl { font-family: «Times New Roman»,serif; font-size: 11pt; }A:link { color: rgb(0, 0, 255); }