Δράμα δεύτερο: Κάνεις αγόρι και παίζει όλη μέρα την κοκκινοσκουφίτσα. Και η κοκκινοσκουφίτσα είναι αυτός.
Δράμα τρίτο: Είσαι ψηλή και αδύνατη. Το παιδί σου είναι κοντό και χοντρό.
Δράμα τέταρτο: Το παιδί σου δεν παίρνει τα γράμματα. Έτσι, όπως το λέγανε παλιά. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες δεν καταφέρνει να θυμάται τίποτα, ούτε ορθογραφία, ούτε μαθηματικά.
Δράμα πέμπτο: Είσαι αθλητής και ο γιος σου δεν μπορεί να κλοτσήσει μια μπάλα.
Δράμα έκτο: Είσαι κοινωνικός και χαρούμενος τύπος. Το παιδί σου έχει κατεβασμένα τα μούτρα όλη μέρα και δεν συμπαθεί κανέναν.
Δράμα έβδομο: Μιλάς τέλεια από τον πρώτο χρόνο της ζωής σου και τα παιδιά σου κεκεδίζουν μέχρι τα τέσσερα.
Κι όσο κι αν όλα αυτά τα δράματα κάνουμε ότι δεν τα βλέπουμε, όσο κι αν μοιάζουν μηδαμινά σε σχέση με άλλα σοβαρότερα κι αληθινά δράματα για μία μαμά δεν είναι και εύκολο να συμφιλιωθεί μ’ αυτά. Και πραγματικά να επιτρέψει στο παιδί της να είναι αυτό που είναι…
