Η ιστορία του Paul Miller, διάσημου συντάκτη του social network “The Verge” στη Νέα Υόρκη έχει κάνει τον γύρο του διαδικτύου… παρόλο που πέρυσι τέτοια εποχή αποφάσισε να αποκοπεί τελείως από το internet. Έχει περάσει λοιπόν ένας χρόνος όταν ο 30χρονος Αμερικανός αποφάσισε να αφήσει το smartphone του και να πάρει ένα απλό κινητό μόνο για sms και κλήσεις. Μα το σημαντικότερο, έκλεισε το wi-fi, έβγαλε το καλώδιο ethernet από τον υπολογιστή του και η ζωή του άλλαξε αμέσως. Υπέβαλλε τον εαυτό σου όχι απλώς σε ένα πείραμα για να δει αν μπορεί να ζήσει χωρίς το διαδίκτυο, αλλά ένιωσε κουρασμένος τότε από την ταχύτητα των πληροφοριών και της επικοινωνίας στο διαδίκτυο. Τον είχαν κουράσει τα εταιρικά e-mails που δεν σταματούσαν ποτέ, και γενικότερα πίστευε πως τον είχε αλλάξει σαν άνθρωπο, πως είχε απομακρυνθεί από τους φίλους του, έχανε το νόημα της πραγματικής ζωής και είχε αποξενωθεί.

Το αρχικό πλάνο ήταν να παραιτηθεί για να βρει τον εαυτό του. Να γυρίσει στο σπίτι των γονιών του να διαβάσει βιβλία και να παρατήσει την καθημερινότητα που είχε στην Νέα Υόρκη. Όμως στο “The Verge” ήθελαν να τον πληρώσουν για αυτό τον ένα χρόνο αποχής. Του πρότειναν να καταγράφει της εμπειρίες του σε κείμενα και video και δημιούργησαν ένα ντοκιμαντέρ. Τα video τα τραβούσε ειδικό συνεργείο του «Τhe Verge» και τα κείμενα του δεν τα έστελνε με e-mail αλλά μέ ενα usb stick!

Αρχικά επισκέφτηκε ένα συνέδριο «κατά του internet» όπου σε διάφορες ομιλίες έλεγαν στον κόσμο πως το internet έχει αλλάξει τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, τα συναισθήματα μας και την ευαισθησία μας. Ο Paul Miller είχε ενθουσιαστεί!

Άρχισε να κάνει ποδήλατο, να διαβάζει λογοτεχνία και άλλα δεκάδες πράγματα που δεν είχε ποτέ τον χρόνο και την όρεξη, έδωσε σημασία στα μικρά πράγματα της ζωής όπως το να σταματάς τον περίπατο σου απλά για να μυρίσεις ένα λουλούδι. Η ζωή του είχε αλλάξει ολοκληρωτικά. Άρχισε να αγοράζει εφημερίδες και περιοδικά για την ενημέρωση του, έβλεπε περισσότερη τηλεόραση, χρησιμοποιούσε τον τηλεφωνητή του για να του αφήνουν μηνύματα συνάδελφοι και φίλοι όταν δεν μπορούσαν να τον βρουν και άρχισε να καταγράφει την ζωή χωρίς internet.

Τα e-mail των αναγνωστών έγιναν κανονική αλληλογραφία, με φάκελο και γραμματόσημο. Αρχικά ενθουσιάστηκε με αυτό αλλά στην πορεία τον κούρασε η διαδρομή προς το ταχυδρομείο και γενικά αυτή η διαδικασία. Ο καιρός περνούσε και η εξωτερική του εμφάνιση είχε αλλάξει προς το καλύτερο, έχασε κάποια κιλά και σε συνδυασμό με τις βόλτες που έκανε με το ποδήλατο ένιωθε καλύτερα.

Ο ενθουσιασμός όμως δεν κράτησε πολύ. Άρχισε να χάνει επαφή με τους φίλους του, έμενε περισσότερο στο σπίτι και όταν το κινητό του έκλεινε από μπαταρία έπρεπε να πάει κάποιος από το σπίτι του για να δει αν είναι καλά! Έκανε ταξίδια χωρίς την βοήθεια gps και αγόρασε κανονικούς χάρτες, έκλεινε αεροπορικά εισιτήρια από το τηλέφωνο χωρίς να ψάχνει την καλύτερη προσφορά. Μέχρι που άρχισε να καταλαβαίνει πως η αποχή δεν του έκανε καλό. Η ανιψιά του σε μια κουβέντα για το Skype του είπε ‘νόμιζα πως απλά δεν ήθελες να μου μιλάς’ όταν της εξήγησε ότι κάνει αποχή, έχανε επαφή με φίλους που μένουν στο εξωτερικό ή απλά σε άλλη πόλη. Έβαλε τα κλάματα και μπήκε σε σκέψεις.

Στις αρχές του Μαϊου ο Paul Miller επέστρεψε στο internet μετά από ένα χρόνο και οι πρώτες του λέξεις ήταν «Έκανα λάθος!». Μεταξύ άλλων έγραψε ότι το internet δεν είναι κάτι που κάνει ο καθένας μόνος, είναι κάτι που κάνουμε όλοι μαζί. Μπορεί να χάνουμε χρόνο με λάθος και χαζά links, αλλά τουλάχιστον είμαστε σε επαφή με τον κόσμο. Επίσης, παραδέχθηκε ότι τα προβλήματά του, όπως αυτό της μοναξιάς, ήταν πιο ουσιαστικά και η λύση τους δεν παρεμποδίζονταν από την κακή χρήση του διαδικτύου. Στο μίνι ντοκιμαντέρ που έφτιαξε για λογαριασμό του «The Verge» μπορείτε να δείτε την ιστορία του.