Η σχέση μεταξύ γυναικών και ποδοσφαίρου, αποτελεί ένα πεδίο που χρήζει επιστημονικής έρευνας! Αν και τα τελευταία χρόνια η σχέση αυτή έχει αλλάξει, κάποια πράγματα παραμένουν σταθερά στον χρόνο. Ένα από αυτά, είναι η κατάταξη των γυναικών σε κατηγορίες, με κριτήριο το πώς αισθάνονται. Έτσι ,λοιπόν οι γραφικές κατηγορίες γυναικών που μπορεί να συναντήσει κανείς στο γήπεδο είναι :

Η ΜΟΝΑ ΛΙΖΑ: Πηγαίνει στο γήπεδο πάντα παρέα με τις φίλες της. Δε σηκώνεται από τη θέση της ποτέ, είναι τέλεια μακιγιαρισμένη, δε χαμογελάει και δε μιλάει σε κανέναν περιμένοντας τον κάμεραμαν να της χαρίσει ένα πλάνο.

ΤΟ ΑΝΕΜΙΣΤΗΡΑΚΙ: Σε αντίθεση με τη Μόνα Λίζα, κυκλοφορεί ασταμάτητα γύρω γύρω στις κερκίδες χαιρετώντας τους γνωστούς της. Τις περισσότερες φορές αγνοεί αν το άθλημα που παίζεται στο κέντρο του γηπέδου είναι ποδόσφαιρο ή κρίκετ.

ΤΟ ΑΜΠΑΖΟΥΡ: Την πηγαίνει στο γήπεδο το αγόρι της. Δεν της αφήνει το χέρι ποτέ. Τις περισσότερες φορές δεν ανταλλάζει με τον αγαπημένο της ούτε κουβέντα. Άντε στην καλύτερη να μασουλήσουν μαζί έναν πασατέμπο. Πάντα στα σιωπηλά.

Η ΣΤΕΛΛΑ: Ο Θηλυκός Καρπετόπουλος. Έχει γνώμη για το offside που σφύριξε ο διαιτητής, για τη σύνθεση που κατέβασε το coach για την τελευταία εμφάνιση της Barcelona στο Camp Nοu. Αγαπημένο της στέκι οι βραδινές εκπομπές με τα τηλεφωνήματα των ακροατών του αγαπημένου της αθλητικού ραδιοφώνου. Εννοείται είναι το πρώτο τηλεφώνημα και την προσφωνούν όλοι με το μικρό της.

Πάντως όσο και αν ακούγεται παράξενο,αλλά είναι η πραγματικότητα η μετατροπή του ποδοσφαίρου από λαϊκό σπορ σε λαμπερή θεατρική παράσταση οφείλεται σε μια γυναίκα. Η Μάργκαρετ Θάτσερ, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή σε ηλικία 87 χρόνων, είναι η βασική υπεύθυνη για την εικόνα που έχει το παγκόσμιο ποδόσφαιρο στη σύγχρονη εποχή. Έχουν περάσει σχεδόν 24 χρόνια από τις επαναστατικές αλλαγές που επιχείρησε στα αγγλικά γήπεδα και παρατηρεί κανείς τεράστιες διαφορές. Από τότε (και όχι μόνο γι’ αυτόν το λόγο φυσικά) ολοένα και συχνότερα οι γυναίκες ασχολούνται με το ποδόσφαιρο δημιουργώντας τις δικές τους ομάδες, λαμβάνοντας μέρος σε γυναικεία πρωταθλήματα ή εκπροσωπώντας τις χώρες τους στα αντίστοιχα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα. Τελευταία μάλιστα η παρουσία των γυναικών στον χώρο του ποδοσφαίρου είναι αισθητή και στον χώρο της διαιτησίας και μάλιστα στο καλύτερο – κατά πολλούς – πρωτάθλημα του πλανήτη, την αγγλική Πρέμιερ Λιγκ. Πέρα από εκεί όμως οι γυναίκες φαίνεται πως σιγά σιγά σπάνε ακόμη ένα ταμπού που έχει να κάνει με την προπονητική και μάλιστα σε επαγγελματικό επίπεδο.

υ.γ: Το κακό με τις γυναίκες ξεκινάει όταν προσπαθούν να επιβάλλουν την άποψή τους στους άντρες φιλάθλους μιας παρέας! Γιατί «έκαστος στο είδος του και ο άντρας στο ποδόσφαιρο»!:)