Αν ζητήσουν από κάποιον να αναφέρει τους ηθοποιούς που θυμάται από τον Ελληνικό Κινηματογράφο, το όνομα του Διονύση Παπαγιαννόπουλου θα είναι σίγουρα, και δικαίως, μέσα στην πρώτη δεκάδα.

 Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, γεννήθηκε στο Διακοφτό, στον νομό Αχαΐας στις 12 Ιουλίου 1912. Αφού πέρασε εκεί τα παιδικά του χρόνια, ανέβηκε στην Αθήνα και σπούδασε στην δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Ένας από τους δασκάλους του ήταν και ο Αιμίλιος Βεάκης. Αυτός ήταν που έδωσε στον Διονύση Παπαγιαννόπουλο τον πρώτο του ρόλο στην παράσταση «Βασιλιάς Ληρ», στο Εθνικό Θέατρο (τότε ονομαζόταν Βασιλικό Θέατρο), το 1938, σε ηλικία 26 ετών. Από τότε συνεργάστηκε με πολλούς ηθοποιούς, σε διάφορους θιάσους, και έλαβε μέρος σε πολλές παραστάσεις. 

 Παράλληλα με το θέατρο ξεκίνησε να παίρνει μέρος και σε κινηματογραφικές ταινίες με πρώτη την «Παιδιά της Αθήνας» το 1947. Το 1961 δημιούργησε δικό του θίασο, ενώ παράλληλα συνέχισε τις εμφανίσεις του στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Συνολικά έπαιξε σε 136 ταινίες, ανάμεσά τους «Ένας ιππότης για τη Βασούλα», «Η βίλα των οργίων», «Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται», «Φουσκοθαλασσιές», «Ο Κύριος Πτέραρχος»  με τελευταία την ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα» του Θόδωρου Αγγελόπουλου το 1984.

Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος εκτός από μεγάλος ηθοποιός υπήρξε στην ζωή του και μεγάλος άνθρωπος. Βοηθούσε πολλούς συνανθρώπους του χωρίς να θέλει να γίνονται αυτές οι πράξεις του ευρέως γνωστές. Τόσο το ταλέντο του όσο και η ευγένεια του χαρακτήρα του τον έκαναν έναν από τους πιο αγαπημένους ηθοποιούς των Ελλήνων.

 Κατά την διάρκεια της ζωής του δεν δημιούργησε οικογένεια και ως εκ τούτου τα τελευταία του χρόνια τα έζησε μόνος σε ένα διαμέρισμα στην λεωφόρο Αλεξάνδρας. Από εκείνο το διαμέρισμα ξεκίνησε για την γειτονιά των Αγγέλων στις 13 Απριλίου του 1984, σε ηλικία 72 ετών. Λίγες ημέρες μετά θα έπαιζε σε μια παράσταση στην Επίδαυρο στο έργο του Αριστοφάνη «Ειρήνη», όπου θα υποδυόταν τον Τρυγαίο. Δεν ήταν όμως γραφτό, να συμμετέχει σε αυτήν την παράσταση.

 Στην γενέτειρα του, στο Διακοφτό, υπάρχει προτομή του, που τοποθέτησε εκεί ο Δήμος Διακοφτού, για να τιμήσει τον μεγάλο μας καλλιτέχνη και άνθρωπο.

Πηγές: http://www.matia.gr/7/73/7307/7307_1_4.html