»…Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες,γιατί γράψανε πως σου ρίξανε στα πόδια. Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια. Στο μυαλό είναι ο στόχος. Το νου σου, ε; ».
Η Κατερίνα Γώγου ‘έφυγε’ το 1993,από υπερβολική κατανάλωση ψυχοφαρμάκων και αλκοόλ. Από υπερβολική κατανάλωση του κόσμου αυτού, θα έλεγα εγώ. Το κορίτσι της Φίνος Φιλμς, η ‘Λαζάρου’ από την ταινία ‘Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο, δεν άργησε πολύ να μεταμορφωθεί από κοριτσάκι του κινηματογράφου σε «Αγία των Εξαρχείων». Στην Αθήνα του 2013 ,οι στίχοι της στολίζουν με συνθήματα τους τοίχους απ’άκρη σ’άκρη, σαν μια τελευταία , απεγνωσμένη προσπάθεια των νέων να φωνάξουν αυτά που εκείνη είχε δει 30 χρόνια πριν.
»Θαρθεί καιρός που θ’ αλλάξουν τα πράματα.
Να το θυμάσαι Μαρία.
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι
που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη
– Μη βλέπεις εμένα – μην κλαις. Εσύ είσ’ η ελπίδα…»
‘Τρελή’,είπαν πολλοί τότε . Και πήγε στο γιατρό: «Καλημέρα γιατρέ μου»,του είπε.
»Μή.
Μή σηκώνεστε. Άλλωστε δεν έχω τίποτα σοβαρό.
Τα γνωστά.
Γράψτε βάλιουμ μαντράξ στεντόν τριπτιζόλ – ξέρετε τώρα
εσείς –
Κάντε με κοινωνικό πρόσωπο
βολέψτε με τέλος πάντων με τούς ομοίους σας
περάστε με στους χαφιέδες σας…Μή. Μή σηκώνεστε γιατρέ μου. Δεν είναι σοβαρό.
Ευχαριστώ.
Καλημέρα σας.»…
Της Χρύσας Τέλιου
Vaterlo 