Ο χρόνος που το παιδί θα περάσει μπροστά στην τηλεόραση, είναι κάτι που σίγουρα θα το αποφασίσουν οι γονείς του κάθε παιδιού αλλά το βέβαιο είναι ότι πρέπει να παραμείνει σε όρια ανάλογα της ηλικίας του. Δείτε τα ουσιαστικά για την ηλικία του παιδιού σας ζητήματα και αφήστε χρόνο για ποικίλες δραστηριότητες. Μην ξεχνάτε ότι όσο πιο μικρό είναι ένα παιδί τόσο πιο δύσκολα συγκεντρώνεται σε κάτι.

Τα περισσότερα παιδιά μπαίνουν στον κόσμο της τηλεόρασης πολύ πριν αρχίσουν σχολείο. Τα 2/3 των νηπίων βλέπουν μια οθόνη κατά μέσο όρο 2 ώρες την ημέρα. Παιδιά και έφηβοι από 8 έως 18 χρονών περνούν περίπου 4 ώρες την ημέρα στην τηλεόραση και περίπου 2 ακόμα ώρες σε υπολογιστές και ηλεκτρονικά παιχνίδια. Η Αμερικάνικη Παιδιατρική Ακαδημία (AAP) συνιστά τα παιδιά κάτω των 2 ετών να μην βλέπουν καθόλου τηλεόραση ενώ τα παιδιά άνω των 2 ετών να βλέπουν 1 με 2 ώρες την ημέρα ποιοτικά προγράμματα. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι τα παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών δεν πρέπει να παρακολουθούν τηλεόραση. Τα περισσότερα παιδιά ζουν σε σπίτια όπου η τηλεόραση είναι ανοικτή τις περισσότερες ώρες. Η πολύωρη επαφή των παιδιών με την τηλεόραση λειτουργεί αθροιστικά. Αυτό μπορεί να έχει ως συνέπεια την πιο αργή ανάπτυξη της γλώσσας και των γνώσεων και συμπτώματα έλλειψης συγκέντρωσης, προσοχής και διαταραχών ύπνου.

Η τηλεόραση σύμφωνα με παιδοψυχολόγους κάνει τα παιδιά πιο παθητικά, μειώνει την κοινωνικότητά τους και τις προσπάθειες που θα μπορούσαν να κάνουν για να ενταχθούν σε νέες ομάδες, μειώνει τη λήψη πρωτοβουλιών για νέες δραστηριότητες, και ενισχύει την παχυσαρκία, εφόσον τα παιδιά που βλέπουν πολλές ώρες τηλεόραση κινούνται λιγότερο, αθλούνται λιγότερο και όταν βλέπουν τηλεόραση, τρώνε ακατάλληλα  πολυθερμιδικά snacks.

Οι γονείς θα πρέπει να περιορίσουν την έκθεση των παιδιών τους στην τηλεόραση που λειτουργεί ως φόντο σε ένα χώρο. Ακόμα και παιδικά προγράμματα μπορεί να είναι ακατάλληλα για τα παιδιά. Οι γονείς πρέπει να φιλτράρουν με ιδιαίτερη προσοχή τι βλέπει το παιδί. Μια καλή επιλογή είναι τα προγράμματα που έχουν αλληλεπίδραση, και εμπλέκονται τα παιδιά σε διαδικασίες μάθησης μέσα από αυτά.

Ακόμα και μέσω της τηλεόρασης μπορούμε να περάσουμε περισσότερο χρόνο μαζί τους. Για παράδειγμα, μπορούμε να μιλήσουμε με τα παιδιά σχετικά με το ποια προγράμματα και γιατί τους αρέσουν, και αντιστρόφως και ακόμη και να επιλέξουμε ποιο πρόγραμμα θέλουν να δουν. Επίσης, ακόμα καλύτερο είναι να τα βοηθήσουμε να αναπτύξουν μια κριτική στάση απέναντι στην τηλεόραση, να μάθουν να αξιολογούν, να ερμηνεύουν και να επικρίνουν τα προγράμματα που βλέπουν, κατά τρόπο που να αυξάνεται το κριτήριο επιλογής τους και οι νοητικές τους ικανότητες.